Si hay algo que no se entiende bien es la razón por la que descendientes de migrantes, o migrantes, son capaces de expulsar a otras personas que decidieron tomar la misma decisión: buscar una vida mejor.
Básicamente, solo se me ocurre que sean privilegiados, que se han olvidado de su proceso migratorio y no quieran compartir recursos.
Como especialista en inmigración, a mi me interesa la parte psicológica, y esta me dice a menudo son mecanismos de defensa inconscientes.
Hay una jerarquía: yo ya estaba aquí, una dicotomia: buenos y malos.
If there is one thing that is not well understood, it is why descendants of migrants, or migrants themselves, are capable of expelling other people who decided to make the exact same choice: to seek a better life.
Basically, the only explanation that comes to my mind is that they are privileged individuals who have forgotten their own migration process and do not want to share resources.
As an immigration specialist, I am particularly interested in the psychological aspect, which often tells me these are unconscious defense mechanisms.
There is a hierarchy: "I was here first," and a dichotomy: good vs. bad.
Wenn es etwas gibt, das schwer zu verstehen ist, dann ist es der Grund, warum Nachkommen von Migranten oder Migranten selbst in der Lage sind, andere Menschen zu vertreiben, die genau dieselbe Entscheidung getroffen haben: ein besseres Leben zu suchen.
Im Grunde fällt mir dazu nur ein, dass es sich um Privilegierte handelt, die ihren eigenen Migrationsprozess vergessen haben und keine Ressourcen teilen wollen.
Als Einwanderungsspezialist interessiert mich vor allem der psychologische Aspekt, und dieser sagt mir, dass es sich oft um unbewusste Abwehrmechanismen handelt.
Es gibt eine Hierarchie: „Ich war zuerst hier“, und eine Dichotomie: Gut gegen Böse.
S’il y a bien une chose que l’on a du mal à comprendre, c’est la raison pour laquelle des descendants de migrants, ou des migrants eux-mêmes, sont capables d’expulser d’autres personnes qui ont pris exactement la même décision : chercher une vie meilleure.
Au fond, la seule explication qui me vient à l’esprit est qu’il s’agit de personnes privilégiées qui ont oublié leur propre parcours migratoire et ne veulent pas partager leurs ressources.
En tant que spécialiste de l’immigration, c’est l’aspect psychologique qui m’intéresse, et celui-ci me dit qu’il s’agit souvent de mécanismes de défense inconscients.
Il existe une hiérarchie : « j’étais là avant », et une dichotomie : les bons et les mauvais.
إن كان هناك شيء يصعب فهمه، فهو السبب الذي يجعل أحفاد المهاجرين، أو المهاجرين أنفسهم، قادرين على طرد أشخاص آخرين قرروا اتخاذ القرار نفسه: البحث عن حياة أفضل.
في الواقع، الشيء الوحيد الذي يخطر ببالي هو أنهم أشخاص متمتعون بالامتيازات، نسوا رحلة هجرتهم ولا يريدون تقاسم الموارد.
بصفتي متخصصاً في مجال الهجرة، تهمني الناحية النفسية، وهي تخبرني غالباً أن هذه السلوكيات ما هي إلا آليات دفاع لاواعية.
هناك تراتب لغوي ومجتمعي: "أنا كنت هنا أولاً"، وازدواجية سائدة: الأخيار والأشرار.
Se c'è una cosa difficile da comprendere, è il motivo per cui i discendenti di migranti, o i migranti stessi, siano capaci di espellere altre persone che hanno preso la loro stessa decisione: cercare una vita migliore.
In sostanza, l'unica spiegazione che mi viene in mente è che si tratti di persone privilegiate, che hanno dimenticato il proprio percorso migratorio e non vogliono condividere le risorse.
In qualità di esperto di immigrazione, mi interessa particolarmente l'aspetto psicologico, il quale mi suggerisce che si tratta spesso di meccanismi di difesa inconsci.
Esiste una gerarchia: "io ero già qui", e una dicotomia: buoni e cattivi.
Om det är något som är svårt att förstå, så är det varför ättlingar till migranter, eller migranter själva, har förmågan att stöta bort andra människor som fattat exakt samma beslut: att söka ett bättre liv.
Det enda jag kan komma på är i grunden att de är privilegierade personer som har glömt sin egen migrationsprocess och inte vill dela med sig av resurser.
Som invandringsexpert är jag särskilt intresserad av den psykologiska aspekten, och den säger mig att detta ofta handlar om omedvetna försvarsmekanismer.
Det finns en hierarki: ”jag var här först”, och en dikotomi: goda mot onda.
Als er iets is wat moeilijk te begrijpen valt, dan is het wel waarom nakomelingen van migranten, of migranten zelf, in staat zijn om andere mensen te verdrijven die precies dezelfde beslissing hebben genomen: zoeken naar een beter leven.
Eigenlijk is het enige wat in mij opkomt dat het bevoorrechten zijn die hun eigen migratieproces zijn vergeten en geen middelen willen delen.
Als immigratiedeskundige ben ik vooral geïnteresseerd in het psychologische aspect, en dat vertelt me dat het vaak om onbewuste verdedigingsmechanismen gaat.
Er is sprake van een hiërarchie: "ik was hier eerst", en een dichotomie: goed versus kwaad.
