Piete comenzó a escribir este diario en Alemania el 1 de septiembre de 1914, al estallar la Primera Guerra Mundial, animada por su madre. Tenía entonces doce años.
Debido a su activismo político, su oposición abierta a la persecución y el ascenso del régimen nazi en 1933, tuvo que huir de Alemania para escapar de ser recluida en un campo de concentración (al igual que muchos de sus amigos socialistas y activistas). Se refugió en Zúrich, Suiza, donde continuó bailando y escribiendo. Vivió hasta 1989.
The "Diary of Piete Kuhr" is the autobiographical testimony written by Elfriede Alice "Piete" Kuhr (1902–1989). Due to her political activism, her open opposition to persecution, and the rise of the Nazi regime in 1933, she had to flee Germany to escape being sent to a concentration camp (like many of her socialist and activist friends). She took refuge in Zurich, Switzerland, where she continued dancing and writing. She lived until 1989. Piete began writing this diary in Germany on September 1, 1914, at the outbreak of the First World War, encouraged by her mother. She was twelve years old at the time.
Das „Tagebuch von Piete Kuhr“ ist das autobiografische Zeugnis von Elfriede Alice „Piete“ Kuhr (1902–1989). Aufgrund ihres politischen Aktivismus, ihrer offenen Opposition gegen die Verfolgung und des Aufstiegs des NS-Regimes im Jahr 1933 musste sie aus Deutschland fliehen, um der Einweisung in ein Konzentrationslager zu entgehen (wie viele ihrer sozialistischen und aktivistischen Freunde). Sie fand Zuflucht in Zürich, Schweiz, wo sie weiterhin tanzte und schrieb. Sie lebte bis 1989. Piete begann dieses Tagebuch in Deutschland am 1. September 1914 bei Ausbruch des Ersten Weltkriegs auf Ermutigung ihrer Mutter zu schreiben. Damals war sie zwölf Jahre alt.
Le « Journal de Piete Kuhr » est le témoignage autobiographique écrit par Elfriede Alice « Piete » Kuhr (1902–1989). En raison de son activisme politique, de son opposition ouverte à la persécution et de la montée du régime nazi en 1933, elle a dû fuir l'Allemagne pour échapper à l'internement dans un camp de concentration (comme beaucoup de ses amis socialistes et militants). Elle s'est réfugiée à Zurich, en Suisse, où elle a continué à danser et à écrire. Elle a vécu jusqu'en 1989. Piete a commencé à écrire ce journal en Allemagne le 1er septembre 1914, au déclenchement de la Première Guerre Mundial, encouragée par sa mère. Elle avait alors douze ans.
"يوميات بيت كوه" هي الشهادة السيرة الذاتية التي كتبتها أيلفريد أليس "بيت" كوه (1902–1989). بسبب نشاطها السياسي، ومعارضتها العلنية للاضطهاد، وصعود النظام النازي في عام 1933، كان عليها الفرار من ألمانيا لتجنب الاعتقال في معسكر اعتقال (مثل العديد من أصدقائها الاشتراكيين والنشطاء). لجأت إلى زيورخ بسويسرا، حيث استمرت في الرقص والكتابة. عاشت حتى عام 1989. بدأت بيت كتابة هذه اليوميات في ألمانيا في 1 سبتمبر 1914، مع اندلاع الحرب العالمية الأولى، تشجيعاً من والدتها. وكان عمرها آنذاك اثني عشر عاماً.
Il «Diario di Piete Kuhr» è la testimonianza autobiografica scritta da Elfriede Alice "Piete" Kuhr (1902–1989). A causa del suo attivismo politico, della sua aperta opposizione alla persecuzione e dell'ascesa del regime nazista nel 1933, dovette fuggire dalla Germania per evitare di essere rinchiusa in un campo di concentramento (proprio come molti dei suoi amici socialisti e attivisti). Si rifugiò a Zurigo, in Svizzera, dove continuò a ballare e a scrivere. Visse fino al 1989. Piete iniziò a scrivere questo diario in Germania il 1° settembre 1914, allo scoppio della Prima Guerra Mondiale, incoraggiada da sua madre. Aveva allora dodici anni.
„Dziennik Piete Kuhr” to autobiograficzne świadectwo napisane przez Elfriede Alice „Piete” Kuhr (1902–1989). Ze względu na swoją działalność polityczną, otwarty sprzeciw wobec prześladowań oraz dojście do władzy reżimu nazistowskiego w 1933 roku, musiała uciec z Niemiec, aby uniknąć osadzenia w obozie koncentracyjnym (podobnie jak wielu jej przyjaciół socjalistów i aktywistów). Schroniła się w Zurychu w Szwajcari, gdzie nadal tańczyła i pisała. Żyła do 1989 roku. Piete zaczęła pisać ten dziennik w Niemczech 1 września 1914 roku, po wybuchu I wojny światowej, zachęcona przez matkę. Miała wtedy dwanaście lat.
„Deník Piete Kuhrové“ (Ich war ein aussenkind neboli ve španělštině známý prostřednictvím kolektivních děl jako Voces robadas nebo dokumentární série 14: Válka očima deníků) je autobiografické svědectví, které napsala Elfriede Alice „Piete“ Kuhr (1902–1989). Kvůli svému politickému aktivismu, otevřenému odporu vůči pronásledování a nástupu nacistického režimu v roce 1933 musela uprchnout z Německa, aby unikla uvěznění v koncentračním táboře (stejně jako mnoho jejích socialistických a aktivistických přátel). Uchýlila se do Curychu ve Švýcarsku, kde pokračovala v tanci a psaní. Žila až do roku 1989. Piete začala tento deník psát v Německu 1. září 1914 při vypuknutí první světové války na povzbuzení své matky. Tehdy jí bylo dvanáct let.
Het „Dagboek van Piete Kuhr” is het autobiografische getuigenis geschreven door Elfriede Alice „Piete” Kuhr (1902–1989). Vanwege haar politieke activisme, haar openlijke verzet tegen vervolging en de opkomst van het nazi-regime in 1933 moest ze uit Duitsland vluchten om te ontkomen aan opsluiting in een concentratiekamp (net als veel van haar socialistische en activistische vrienden). Ze zocht haar toevlucht in Zürich, Zwitserland, waar ze bleef dansen en schrijven. Ze leefde tot 1989. Piete begon dit dagboek in Duitsland te schrijven op 1 september 1914, bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, aangemoedigd door haar moeder. Ze was toen twaalf jaar oud.
No hay comentarios:
Publicar un comentario