domingo, 18 de febrero de 2024

Los migrantes son pim pam pum de los políticos

Refugiados y migrantes son moneda de cambio para conseguir rédito económico o político entre algunos países vecinos. Un recorrido en imágenes por los puntos migratorios más calientes Lesbos, Polonia, México, Canarias, Ceuta, Libia y Venezuela.

Sin duda alguna, se trata de una maniobra política que ha usado a los migrantes y su anhelo de alcanzar Europa como un arma arrojadiza. Un escudo humano con el rostro de familias, jóvenes, mujeres y menores no acompañados.

De nuevo...los migrantes son el pim pam pum. Ya lo estamos viendo en España, donde hay comunidades autónomas que se niegan a acogerlos.

Refugees and migrants are currency to achieve economic or political gain between some neighboring countries. A tour in images of the hottest migratory points Lesvos, Poland, Mexico, the Canary Islands, Ceuta, Libya and Venezuela.

Without a doubt, this is a political maneuver that has used migrants and their desire to reach Europe as a throwing weapon. A human shield with the faces of families, young people, women and unaccompanied minors.

Again...migrants are scapegoats for all the problems. We are already seeing it in Spain, where there are autonomous communities that refuse to welcome them.

Flüchtlinge und Migranten sind eine Währung, um zwischen einigen Nachbarländern wirtschaftliche oder politische Vorteile zu erzielen. Eine Tour mit Bildern der heißesten Migrationspunkte: Lesbos, Polen, Mexiko, die Kanarischen Inseln, Ceuta, Libyen und Venezuela.

Zweifellos handelt es sich hierbei um ein politisches Manöver, das Migranten und ihren Wunsch, nach Europa zu gelangen, als Wurfwaffe benutzt. Ein menschlicher Schutzschild mit den Gesichtern von Familien, Jugendlichen, Frauen und unbegleiteten Minderjährigen.

Noch einmal: Migranten sind Sündenböcke für alle Probleme. Wir sehen es bereits in Spanien, wo es autonome Gemeinschaften gibt, die sich weigern, sie aufzunehmen.

Les réfugiés et les migrants sont une monnaie d’échange pour réaliser des gains économiques ou politiques entre certains pays voisins. Un tour en images des points migratoires les plus chauds : Lesbos, la Pologne, le Mexique, les îles Canaries, Ceuta, la Libye et le Venezuela.

Il s’agit sans aucun doute d’une manœuvre politique qui a utilisé les migrants et leur désir d’atteindre l’Europe comme une arme de jet. Un bouclier humain avec des visages de familles, de jeunes, de femmes et de mineurs non accompagnés.

Encore une fois... les migrants sont les boucs émissaires de tous les problèmes. On le voit déjà en Espagne, où il existe des communautés autonomes qui refusent de les accueillir.

يعتبر اللاجئون والمهاجرون عملة لتحقيق مكاسب اقتصادية أو سياسية بين بعض الدول المتجاورة. جولة بالصور في أهم نقاط الهجرة ليسفوس وبولندا والمكسيك وجزر الكناري وسبتة وليبيا وفنزويلا.

ولا شك أن هذه مناورة سياسية استخدمت المهاجرين ورغبتهم في الوصول إلى أوروبا كسلاح رمي. درع بشري بوجوه العائلات والشباب والنساء والقاصرين غير المصحوبين.

مرة أخرى...المهاجرون هم كبش فداء لكل المشاكل. ونحن نشهد ذلك بالفعل في إسبانيا، حيث توجد مناطق تتمتع بالحكم الذاتي ترفض الترحيب بهم.

난민과 이주민은 일부 이웃 국가 사이에서 경제적, 정치적 이득을 얻기 위한 화폐입니다. 가장 인기 있는 이주지인 레스보스, 폴란드, 멕시코, 카나리아 제도, 세우타, 리비아, 베네수엘라의 이미지 투어입니다.

의심할 바 없이 이것은 이민자들과 유럽에 도달하려는 그들의 열망을 던지는 무기로 사용한 정치적 책략입니다. 가족, 청소년, 여성, 비동반 미성년자의 얼굴이 그려진 인간 방패입니다.

다시 말하지만... 이민자들은 모든 문제의 희생양입니다. 우리는 이미 그들을 환영하기를 거부하는 자치 공동체가 있는 스페인에서 이를 목격하고 있습니다.

Is airgeadra iad dídeanaithe agus imircigh chun gnóthachan eacnamaíoch nó polaitiúil a bhaint amach idir roinnt tíortha comharsanachta. Turas in íomhánna de na pointí imirce is teo i Lesvos, an Pholainn, Meicsiceo, na hOileáin Chanáracha, Ceuta, Libia agus Veiniséala.

Gan dabht, is ainliú polaitiúil é seo a bhain úsáid as imircigh agus an fonn atá orthu an Eoraip a bhaint amach mar arm caithimh. Sciath dhaonna le aghaidheanna na dteaghlach, na ndaoine óga, na mban agus na mionaoiseach gan tionlacan.

Arís ... is gabhair scape iad imircigh do na fadhbanna go léir. Tá sé á fheiceáil againn cheana féin sa Spáinn, áit a bhfuil pobail uathrialacha a dhiúltaíonn fáilte a chur rompu.

Flygtninge og migranter er valuta for at opnå økonomisk eller politisk gevinst mellem nogle nabolande. En tur i billeder af de hotteste migrationspunkter Lesvos, Polen, Mexico, De Kanariske Øer, Ceuta, Libyen og Venezuela.

Der er uden tvivl tale om en politisk manøvre, der har brugt migranter og deres ønske om at nå Europa som et kastevåben. Et menneskeligt skjold med ansigter på familier, unge, kvinder og uledsagede mindreårige.

Igen...migranter er syndebukke for alle problemerne. Vi ser det allerede i Spanien, hvor der er selvstyrende samfund, der nægter at byde dem velkommen.

PODCAST


Patricia López Muñoz 
Técnico Superior en Animación Sociocultural 
Técnico Especialista en Inmigración 
Técnico Superior en Integración Social

sábado, 17 de febrero de 2024

El partido xenófobo danés está a punto de desaparecer

Francamente, lo digo como lo siento; ojalá este sea el principio del fin de la extrema derecha. Dinamarca ha pasado de ser  pionera en Europa en cuanto a la acogida de personas migrantes, además de firmante de Convención sobre el estatuto de refugiados de Naciones Unidas, de la que promotora en 1951 a tener un partido xenófobo  y que su grupo parlamentario se viera reducido de seis a dos diputados.

De nuevo, vemos cómo las víctimas de un partido populista  como de todos, son  las vacunas, los inmigrantes y los impuestos.

Frankly, I say it how I feel; I hope this is the beginning of the end of the extreme right. Denmark has gone from being a pioneer in Europe in terms of welcoming migrants, as well as being a signatory of the United Nations Convention on the Status of Refugees, which it promoted in 1951, to having a xenophobic party and its parliamentary group being reduced. from six to two deputies.

Once again, we see how the victims of a populist party, like all others, are vaccines, immigrants and taxes.

Ehrlich gesagt sage ich es so, wie ich mich fühle; Ich hoffe, dass dies der Anfang vom Ende der extremen Rechten ist. Dänemark hat sich von einem Vorreiter in Europa bei der Aufnahme von Migranten und einem Unterzeichner der UN-Flüchtlingskonvention, die es 1951 förderte, zu einer fremdenfeindlichen Partei entwickelt, deren Fraktion verkleinert wurde. von sechs auf zwei Stellvertreter.

Wieder einmal sehen wir, dass die Opfer einer populistischen Partei wie aller anderen auch Impfstoffe, Einwanderer und Steuern sind.

Franchement, je le dis comme je le ressens ; J'espère que c'est le début de la fin de l'extrême droite. Le Danemark est passé du statut de pionnier en Europe en matière d'accueil des migrants et de signataire de la Convention des Nations Unies sur le statut des réfugiés, qu'il a promue en 1951, à celui d'un parti xénophobe et d'un groupe parlementaire en voie de disparition. de six à deux députés.

Une fois de plus, nous voyons comment les victimes d’un parti populiste, comme tous les autres, sont les vaccins, les immigrants et les impôts.

بصراحة، أقول ذلك بما أشعر به؛ آمل أن تكون هذه بداية النهاية لليمين المتطرف. لقد تحولت الدنمرك من دولة رائدة في أوروبا من حيث الترحيب بالمهاجرين، فضلاً عن كونها من الدول الموقعة على اتفاقية الأمم المتحدة بشأن وضع اللاجئين، والتي روجت لها في عام 1951، إلى تقليص حزب كاره للأجانب ومجموعته البرلمانية. من ستة إلى نائبين.

مرة أخرى، نرى كيف أن ضحايا الحزب الشعبوي، مثل كل الآخرين، هم اللقاحات والمهاجرون والضرائب.

למען האמת, אני אומר את זה איך שאני מרגיש; אני מקווה שזו תחילת הסוף של הימין הקיצוני. דנמרק הפכה מחלוצה באירופה במונחים של קבלת מהגרים, כמו גם חתומה על אמנת האומות המאוחדות בדבר מעמד הפליטים, אותה קידמה ב-1951, לצמצום מפלגה שנאת זרים והקבוצה הפרלמנטרית שלה. משישה לשני סגנים.

שוב אנו רואים כיצד קורבנותיה של מפלגה פופוליסטית, כמו כל האחרות, הם חיסונים, מהגרים ומיסים.


Helt ærligt siger jeg det, som jeg har det; Jeg håber, at dette er begyndelsen på enden på den ekstreme højrefløj. Danmark er gået fra at være et foregangsland i Europa med hensyn til at tage imod migranter, samt at være underskriver af FN's konvention om flygtninges status, som det fremmede i 1951, til at få et fremmedfjendtligt parti og dets folketingsgruppe reduceret. fra seks til to suppleanter.

Endnu en gang ser vi, hvordan ofrene for et populistisk parti, som alle andre, er vacciner, immigranter og skatter.


PODCAST


Patricia López Muñoz 
Técnico Superior en Animación Sociocultural 
Técnico Superior en Integración Social 
Técnico Especialista en Inmigración 

El canje de deuda, ¿beneficia a la población?

El canje es un mecanismo  que conlleva destinar el monto condonado ―o una parte― a inversiones que favorezcan el desarrollo.

Mis  preguntas: este canje ¿está siendo efectivo? ¿está  llegando a la población? ¿Facilita el co-desarrollo?

Según leí, hubo un  acuerdo firmado con Camerún, a través de la iniciativa Debt2Health del Fondo Mundial para el VIH, la tuberculosis y la malaria, es un ejemplo de este tipo de mecanismo. España se comprometió a quemar pagarés por 27 millones de dólares (24,6 millones de euros) provenientes de ayuda oficial al desarrollo y, a cambio, el país africano destinó 10 de ellos al Fondo, que los canalizó de vuelta como apoyo a programas de salud y que computan como aportación española al organismo. Canjes similares se hicieron con RDC y Etiopía.

The exchange is a mechanism that involves allocating the forgiven amount - or a part - to investments that favor development.

My questions: is this exchange being effective? Is it reaching the population? Does it facilitate co-development?

As I read, there was an agreement signed with Cameroon, through the Debt2Health initiative of the Global Fund for HIV, tuberculosis and malaria, is an example of this type of mechanism. Spain committed to burning promissory notes for 27 million dollars (24.6 million euros) coming from official development aid and, in exchange, the African country allocated 10 of them to the Fund, which channeled them back to support programs of health and that count as the Spanish contribution to the organization. Similar swaps were made with the DRC and Ethiopia.

Der Austausch ist ein Mechanismus, bei dem der vergebene Betrag – oder ein Teil davon – entwicklungsfördernden Investitionen zugewiesen wird.

Meine Fragen: Ist dieser Austausch effektiv? Erreicht es die Bevölkerung? Erleichtert es die gemeinsame Entwicklung?

Wie ich gelesen habe, wurde im Rahmen der Debt2Health-Initiative des Globalen Fonds gegen HIV, Tuberkulose und Malaria ein Abkommen mit Kamerun unterzeichnet, das ein Beispiel für einen solchen Mechanismus ist. Spanien verpflichtete sich, Schuldscheine im Wert von 27 Millionen Dollar (24,6 Millionen Euro) aus der offiziellen Entwicklungshilfe zu verbrennen, und im Gegenzug stellte das afrikanische Land 10 davon dem Fonds zur Verfügung, der sie zur Unterstützung von Gesundheitsprogrammen zurückführte, die als solche gelten Spanischer Beitrag zur Organisation. Ähnliche Tauschgeschäfte wurden mit der Demokratischen Republik Kongo und Äthiopien durchgeführt.

L'échange est un mécanisme qui consiste à allouer le montant remis - ou une partie - à des investissements favorisant le développement.

Mes questions : cet échange est-il efficace ? Est-ce que cela atteint la population ? Est-ce que cela facilite le co-développement ?

Comme je l'ai lu, il y a eu un accord signé avec le Cameroun, à travers l'initiative Debt2Health du Fonds mondial contre le VIH, la tuberculose et le paludisme, qui est un exemple de ce type de mécanisme. L'Espagne s'est engagée à brûler des billets à ordre d'un montant de 27 millions de dollars (24,6 millions d'euros) provenant de l'aide publique au développement et, en échange, le pays africain en a alloué 10 au Fonds, qui les a réaffectés pour soutenir des programmes de santé et qui comptent comme le Contribution espagnole à l'organisation. Des échanges similaires ont été effectués avec la RDC et l’Éthiopie.

والتبادل عبارة عن آلية تتضمن تخصيص المبلغ المعفى - أو جزء منه - للاستثمارات الداعمة للتنمية.

أسئلتي: هل هذا التبادل فعال؟ هل يصل إلى السكان؟ هل يسهل التنمية المشتركة؟

وكما قرأت، كان هناك اتفاق تم توقيعه مع الكاميرون، من خلال مبادرة Debt2Health التابعة للصندوق العالمي لمكافحة فيروس نقص المناعة البشرية والسل والملاريا، وهو مثال على هذا النوع من الآليات. التزمت إسبانيا بحرق سندات إذنية بقيمة 27 مليون دولار (24.6 مليون يورو) قادمة من المساعدات التنموية الرسمية، وفي المقابل، خصصت الدولة الإفريقية 10 منها للصندوق، الذي أعادها لدعم برامج الصحة والتي تعتبر بمثابة المساهمة الاسبانية في المنظمة. وتم إجراء مقايضات مماثلة مع جمهورية الكونغو الديمقراطية وإثيوبيا.

ልውውጡ ይቅር የተባለውን መጠን ወይም ከፊል - ልማትን ለሚደግፉ ኢንቨስትመንቶች መመደብን የሚያካትት ዘዴ ነው።

የእኔ ጥያቄዎች፡ ይህ ልውውጥ ውጤታማ ነው? የህዝብ ቁጥር እየደረሰ ነው? የጋራ ልማትን ያመቻቻል?

እንዳነበብኩት፣ ከካሜሩን ጋር የተፈራረመ ስምምነት ነበር፣ በግሎባል ፈንድ ለኤችአይቪ፣ ሳንባ ነቀርሳ እና ወባ በ Debt2Health ተነሳሽነት የዚህ አይነት አሰራር ምሳሌ ነው። ስፔን ከኦፊሴላዊ የልማት ዕርዳታ በተገኘ 27 ሚሊዮን ዶላር (24.6 ሚሊዮን ዩሮ) የሐዋላ ኖቶችን ለማቃጠል ቃል ገብታለች እና በምትኩ አፍሪካዊቷ ሀገር 10 ቱን ለፈንዱ መድባለች ፣ ይህም የጤና ፕሮግራሞችን እንዲደግፉ እና እንደ የስፔን ለድርጅቱ አስተዋጽኦ. በዲሞክራቲክ ሪፐብሊክ ኮንጎ እና ኢትዮጵያ ተመሳሳይ ለውጦች ተደርገዋል።

እቲ ምልውዋጥ፡ ነቲ ይቕረ ዝተባህለ መጠን ገንዘብ - ወይ ሓደ ክፋል - ንልምዓት ዝምችእ ወፍሪ ምምዳብ ዘጠቓልል ኣገባብ እዩ።

ሕቶታተይ፡ እዚ ምልውዋጥ ውጽኢታዊ ድዩ ዘሎ? ናብ ህዝቢ ይበጽሕ ድዩ? ሓባራዊ ልምዓት የመቻችእ ድዩ?

ከምቲ ዘንበብክዎ ምስ ካሜሩን ዝተኸተመ ስምምዕ ነይሩ፣ ብመንገዲ ተበግሶ Debt2Health ናይ ዓለምለኻዊ ፈንድ ንኤችኣይቪ፣ ዓሶን ዓሶን፣ ኣብነት ናይዚ ዓይነት ኣገባብ እዩ። ስጳኛ ካብ ወግዓዊ ልምዓታዊ ሓገዝ ዝመጽእ 27 ሚልዮን ዶላር (24.6 ሚልዮን ዩሮ) መብጽዓ ኖት ከተቃጽል ቃል ኣትያ፡ ብመቕጻዕቲ ድማ እታ ኣፍሪቃዊት ሃገር 10 ካብኣቶም ናብቲ ፈንድ መዲባቶ፡ እዚ ድማ ንመደባት ጥዕና ንምድጋፍ ተመሊሱ ኣመሓላሊፉ፡ እዚ ድማ ከም... ስጳኛውያን ኣብቲ ትካል ዝገበርዎ ኣበርክቶ። ምስ ዲ.ሪ.ኮን ኢትዮጵያን ተመሳሳሊ ምልውዋጥ ተገይሩ።

Échange ezali mécanisme oyo esangisi ko allouer montant oyo elimbisami - to eteni moko - na ba investissements oyo e favorisaka développement.

Mituna na ngai: échange oyo ezali kozala efficace? Ezali kokóma epai ya bato? Ezali ko faciliter co-développement?

Lokola natangi, ezalaki na boyokani oyo esalemaki na Cameroun, na nzela ya initiative Debt2Health ya Fonds mondial mpo na VIH, tuberculose mpe malaria, ezali ndakisa ya lolenge ya mécanisme oyo. Espagne emipesaki na kotumba ba billets ya promesse ya 27 millions ya ba dollars (24,6 millions d’euros) oyo ewutaki na lisungi ya officiel ya développement mpe, na échange, mboka ya Afrika ekabolaki 10 na yango na Fonds, oyo e canaliser yango lisusu mpo na ko soutenir ba programmes ya santé mpe oyo etangami lokola... Lisalisi ya Espagnol na ebongiseli. Ba swaps ya ndenge moko esalemaki na RDC na Éthiopie.




PODCAST




Patricia López Muñoz 
Técnico Superior en Animación Sociocultural 
Técnico Especialista en Inmigración 
Técnico Superior en Integración Social 

viernes, 16 de febrero de 2024

Historias desde el horror (XXII): los quilombos de Brasil

La historia de la lucha por la tierra en Brasil se remonta al siglo XVI, cuando la Corona Portuguesa dominaba el territorio brasileño. Con el sistema esclavista las grandes haciendas concentradas en pocas manos sacaban rédito del trabajo esclavo de millones de personas procedentes de Angola, Guinea Ecuatorial, Congo, Mozambique y Nigeria en las plantaciones de café, azúcar o algodón.


Los quilombos eran el refugio de los negros pero también de algunos indígenas, desertores y blancos mestizos, ya que era común que los quilombolas mantuvieran relaciones comerciales con las localidades vecinas, cambiando productos agrícolas por manufacturas. Quizá el más conocido fue el de Palmares, era del tamaño de Portugal y llegó a tener unos 30.000 habitantes. , consiguió permanecer durante casi todo el siglo XVII.

En 1988, en el contexto del proceso constituyente, el Movimiento Negro Unificado lograra que en la nueva constitución del Estado se reconociera el derecho de las comunidades quilombolas y sus descendientes sobre las tierras que habían ocupado tradicionalmente. Pero esto volvió a suceder sólo sobre el papel. Hoy, apenas el 9% de las comunidades quilombolas obtuvieron reconocimiento legal de sus territorios aunque el Gobierno Federal reconoce la existencia de al menos 3447, mientras que la Conaq habla de al menos 6000 en todo el país.

The history of the fight for land in Brazil dates back to the 16th century, when the Portuguese Crown dominated Brazilian territory. With the slave system, large estates concentrated in a few hands profited from the slave labor of millions of people from Angola, Equatorial Guinea, Congo, Mozambique and Nigeria on coffee, sugar or cotton plantations.

The Quilombos were the refuge of blacks but also of some indigenous people, deserters and mestizo whites, since it was common for quilombolas to maintain commercial relations with neighboring towns, exchanging agricultural products for manufactures. Perhaps the best known was Palmares, it was the size of Portugal and had about 30,000 inhabitants. , managed to remain for almost the entire 17th century.

In 1988, in the context of the constituent process, the Unified Black Movement achieved that the new State constitution recognized the right of the quilombola communities and their descendants over the lands they had traditionally occupied. But this again happened only on paper. Today, only 9% of the quilombola communities obtained legal recognition of their territories, although the Federal Government recognizes the existence of at least 3,447, while Conaq speaks of at least 6,000 throughout the country.


Die Geschichte des Kampfes um Land in Brasilien reicht bis ins 16. Jahrhundert zurück, als die portugiesische Krone das brasilianische Territorium beherrschte. Mit dem Sklavensystem profitierten in wenigen Händen konzentrierte Großgrundbesitze von der Sklavenarbeit von Millionen Menschen aus Angola, Äquatorialguinea, Kongo, Mosambik und Nigeria auf Kaffee-, Zucker- oder Baumwollplantagen.

Die Quilombos waren Zufluchtsort für Schwarze, aber auch für einige Ureinwohner, Deserteure und weiße Mestizen, da es für Quilombolas üblich war, Handelsbeziehungen mit benachbarten Städten zu unterhalten und landwirtschaftliche Produkte gegen Manufakturen einzutauschen. Das vielleicht bekannteste war Palmares, es war so groß wie Portugal und hatte etwa 30.000 Einwohner. , gelang es, fast das gesamte 17. Jahrhundert zu bleiben.

1988 erreichte die Unified Black Movement im Rahmen des Verfassungsprozesses, dass die neue Staatsverfassung das Recht der Quilombola-Gemeinschaften und ihrer Nachkommen auf das Land anerkennt, das sie traditionell besetzt hatten. Aber auch dies geschah nur auf dem Papier. Heute haben nur 9 % der Quilombola-Gemeinschaften die rechtliche Anerkennung ihres Territoriums erhalten, obwohl die Bundesregierung die Existenz von mindestens 3.447 anerkennt, während Conaq von mindestens 6.000 im ganzen Land spricht.

L'histoire de la lutte pour la terre au Brésil remonte au XVIe siècle, lorsque la couronne portugaise dominait le territoire brésilien. Avec le système esclavagiste, de grandes propriétés concentrées dans quelques mains profitaient du travail forcé de millions de personnes originaires d'Angola, de Guinée équatoriale, du Congo, du Mozambique et du Nigeria dans les plantations de café, de sucre ou de coton.

Les Quilombos étaient le refuge des noirs mais aussi de certains indigènes, déserteurs et blancs métis, car il était courant que les quilombolas entretenaient des relations commerciales avec les villes voisines, échangeant des produits agricoles contre des produits manufacturés. Le plus connu était peut-être Palmares, il avait la taille du Portugal et comptait environ 30 000 habitants. , a réussi à subsister pendant presque tout le XVIIe siècle.

En 1988, dans le cadre du processus constituant, le Mouvement Noir Unifié a obtenu que la nouvelle constitution de l'État reconnaisse le droit des communautés quilombolas et de leurs descendants sur les terres qu'elles occupaient traditionnellement. Mais encore une fois, cela ne s’est produit que sur papier. Aujourd'hui, seulement 9 % des communautés quilombolas ont obtenu la reconnaissance légale de leurs territoires, bien que le gouvernement fédéral reconnaisse l'existence d'au moins 3 447, tandis que la Conaq parle d'au moins 6 000 dans tout le pays.


يعود تاريخ الصراع على الأرض في البرازيل إلى القرن السادس عشر، عندما سيطر التاج البرتغالي على الأراضي البرازيلية. في ظل نظام العبودية، استفادت العقارات الكبيرة المتركزة في أيدي عدد قليل من الناس من عمل العبيد لملايين الأشخاص من أنغولا وغينيا الاستوائية والكونغو وموزمبيق ونيجيريا في مزارع البن أو السكر أو القطن.

كانت قبيلة كويلومبو ملجأ للسود وأيضًا لبعض السكان الأصليين والفارين من الخدمة والبيض المستيزو، حيث كان من الشائع أن تحافظ كويلومبولا على علاقات تجارية مع المدن المجاورة، حيث تتبادل المنتجات الزراعية بالمصنوعات. ولعل أشهرها كانت مدينة بالماريس، التي كانت بحجم البرتغال وكان عدد سكانها حوالي 30 ألف نسمة. تمكنت من البقاء طوال القرن السابع عشر تقريبًا.

في عام 1988، وفي سياق العملية التأسيسية، حققت الحركة السوداء الموحدة أن دستور الولاية الجديد يعترف بحق مجتمعات كويلومبولا وأحفادهم في الأراضي التي كانوا يشغلونها تقليديًا. لكن هذا حدث مرة أخرى على الورق فقط. اليوم، حصل 9% فقط من مجتمعات كويلومبولا على اعتراف قانوني بأراضيها، على الرغم من أن الحكومة الفيدرالية تعترف بوجود ما لا يقل عن 3447 مجتمعًا، بينما يتحدث كوناك عن 6000 على الأقل في جميع أنحاء البلاد.

A história da luta pela terra no Brasil remonta ao século XVI, quando a Coroa Portuguesa dominava o território brasileiro. Com o sistema escravista, as grandes propriedades concentradas em poucas mãos lucraram com o trabalho escravo de milhões de pessoas de Angola, Guiné Equatorial, Congo, Moçambique e Nigéria nas plantações de café, açúcar ou algodão.

Os quilombos eram refúgio de negros, mas também de alguns indígenas, desertores e brancos mestiços, pois era comum os quilombolas manterem relações comerciais com cidades vizinhas, trocando produtos agrícolas por manufaturados. Talvez o mais conhecido fosse Palmares, era do tamanho de Portugal e tinha cerca de 30 mil habitantes. , conseguiu permanecer durante quase todo o século XVII.

Em 1988, no contexto do processo constituinte, o Movimento Negro Unificado conseguiu que a nova constituição do Estado reconhecesse o direito das comunidades quilombolas e seus descendentes sobre as terras que tradicionalmente ocupavam. Mas isso novamente aconteceu apenas no papel. Hoje, apenas 9% das comunidades quilombolas obtiveram o reconhecimento legal de seus territórios, embora o Governo Federal reconheça a existência de pelo menos 3.447, enquanto a Conaq fala em pelo menos 6 mil em todo o país.
Amateka yo kurwanira ubutaka muri Berezile yatangiye mu kinyejana cya 16, igihe ikamba rya Porutugali ryiganje ku butaka bwa Berezile. Hamwe na gahunda y’abacakara, umutungo munini wibanze mu biganza bike byungukaga ku mirimo y’abacakara ya miliyoni z’abantu baturutse muri Angola, Gineya ya Ekwatoriya, Kongo, Mozambike na Nijeriya ku ikawa, isukari cyangwa guhinga ipamba.

Di istri bɔt di fɛt fɔ land na Brazil bigin insay di ia 1600, we di Pɔtyugis Krawn bin de rul di Brazilian eria. Wit di slev sistɛm, big big ɛstate dɛn we bin kɔnsɛntret na sɔm an dɛn bin de bɛnifit frɔm di slev wok we bɔku bɔku pipul dɛn we kɔmɔt na Angola, Ikwetorial Gini, Kongo, Mozambik ɛn Nayjiria bin de du fɔ mek kɔfi, shuga ɔ kɔtɔn plantɛshɔn dɛn.

Di Kwilombos na bin blak pipul dɛn ples fɔ rɔn bɔt sɔm indijinos pipul dɛn bak, pipul dɛn we de kɔmɔt na di kɔntri ɛn di wayt pipul dɛn we kɔmɔt na di kɔntri, bikɔs i bin kɔmɔn fɔ mek quilombola dɛn kɔntinyu fɔ gɛt kɔmɛshɔn wit di tɔŋ dɛn we de nia dɛn, ɛn dɛn bin de chenj agrikalchɔral prɔdak fɔ mek dɛn. Sɔntɛm di wan we dɛn bin sabi pas ɔl na Palmares, i bin saiz lɛk Pɔtyugal ɛn i bin gɛt lɛk 30,000 pipul dɛn. , bin ebul fɔ de fɔ lɛk di wan ol ia 1700.

Insay 1988, insay di kɔntɛks fɔ di kɔnstityushɔn prɔses, di Yunaytɛd Blak Muvmɛnt bin ajɔst se di nyu Stet kɔnstityushɔn gri se di quilombola kɔmyuniti dɛn ɛn dɛn pikin dɛn gɛt rayt fɔ di land dɛn we dɛn bin dɔn de trade trade. Bɔt dis bak bin apin jɔs pan pepa. Tide, na 9% nɔmɔ pan di quilombola kɔmyuniti dɛn bin gɛt ligal rɛkɔgnishɔn fɔ dɛn teritɔri, pan ɔl we di Fɛdɔral Gɔvmɛnt gri se at le 3,447 pipul dɛn de, we Conaq de tɔk bɔt at le 6,000 ɔlsay na di kɔntri.


PODCAST
Historias desde el horror (XXII): los quilombos de Brasil

Patricia López Muñoz
Técnico Superior en Animación Sociocultural
Técnico Especialista en Inmigración
Técnico Superior en Integración Social

viernes, 9 de febrero de 2024

Regreso al pasado


Lean atentamente: en la foto que precede al texto pone "2024", pero las actividades propuestas parecen sacadas de aquel servicio que había que hacer durante la dictadura franquista. ¿Por qué nunca ponen talleres de mecánica?

Read carefully: in the photo preceding the text it says "2024", but the proposed activities seem taken from that service that had to be done during the Franco dictatorship. Why do they never open mechanical workshops?

Lesen Sie sorgfältig: Auf dem Foto vor dem Text steht „2024“, aber die vorgeschlagenen Aktivitäten scheinen aus dem Dienst zu stammen, der während der Franco-Diktatur geleistet werden musste. Warum eröffnen sie nie mechanische Werkstätten?

Lisez attentivement : sur la photo qui précède le texte, il est écrit « 2024 », mais les activités proposées semblent tirées de ce service qui devait être assuré pendant la dictature de Franco. Pourquoi n’ouvrent-ils jamais d’ateliers de mécanique ?

اقرأ بعناية: في الصورة التي تسبق النص تقول "2024"، ولكن يبدو أن الأنشطة المقترحة مأخوذة من تلك الخدمة التي كان يجب القيام بها خلال ديكتاتورية فرانكو. لماذا لا يفتحون ورش ميكانيكية أبداً؟

주의 깊게 읽으십시오. 텍스트 앞의 사진에는 "2024"라고 표시되어 있지만 제안된 활동은 프랑코 독재 기간 동안 수행되어야 했던 서비스에서 가져온 것 같습니다. 왜 그들은 기계 작업장을 열지 않습니까?

Dikkatlice okuyun: Metnin önündeki fotoğrafta "2024" yazıyor, ancak önerilen faaliyetler Franco diktatörlüğü sırasında yapılması gereken hizmetten alınmış gibi görünüyor. Neden hiç mekanik atölye açmıyorlar?





Patricia López Muñoz
Técnico Superior en Animación Sociocultural
Técnico Especialista en Inmigración
Técnico Superior en Integración Social

Esta semana, en mi podcast...

 1- Canarias: ¿falta de formación o de actitud para el empleo?

https://www.ivoox.com/canarias-falta-formacion-o-actitud-para-audios-mp3_rf_123723983_1.html

2-TIPP CULTURAL | La sandía racista

https://www.ivoox.com/tipp-cultural-la-sandia-racista-audios-mp3_rf_123778062_1.html

3-De los Objetivos de Desarrollo del Milenio a la Agenda 2030

https://www.ivoox.com/de-objetivos-desarrollo-del-milenio-a-audios-mp3_rf_123900782_1.html

4-De "queer" a "zorra": las palabras que han cambiado

https://www.ivoox.com/de-queer-a-zorra-palabras-han-audios-mp3_rf_123901320_1.html

5-Berlín sale a la calle contra la intolerancia

https://www.ivoox.com/berlin-sale-a-calle-contra-intolerancia-audios-mp3_rf_123952047_1.html


Patricia López Muñoz
Técnico Superior en Animación Sociocultural
Técnico Especialista en Inmigración
Técnico Superior en Integración Social

miércoles, 7 de febrero de 2024

La redignificación de una palabra


 ZORRO

2. m. y f. coloq.

 Persona muy taimada, astuta y solapada.

Sin.:ladino, taimado, pícaro, cuco.Ant.:franco, ingenuo, cándido, candoroso.

ZORRA

7. f. despect. malson. prostituta.

Sin.:prostituta, meretriz, puta, furcia, ramera, fulana, pelandusca.

Si escuchan bien la canción, y usan el traductor si no saben español, revierte el significado porque hagamos lo que hagamos, utilizarán la acepción 7

FOX

2. m. and f. colloq.

Very devious, cunning and cunning person.

Sin: cunning, cunning, mischievous, cuckoo. Ant.: frank, naive, candid, candid.

BITCH

7.f. I respect. malson. prostitute.

Sin: prostitute, harlot, whore, whore, harlot, whore, slut.

If you listen to the song well, and use the translator if you don't know Spanish, the meaning is reversed because whatever we do, they will use the meaning 7


PODCAST 


Patricia López Muñoz 
Técnico Superior en Animación Sociocultural 
Técnico Especialista en Inmigración 
Técnico Superior en Integración Social

domingo, 4 de febrero de 2024

Envejecimiento activo

Históricamente, nuestros mayores, una vez jubilados, tendían a sentarse a ver la tele o escuchar la radio.

Pero los tiempos cambian y sus actitudes también. Gracias a ciertas políticas, como la apertura de centros de día o de mayores, así como los mejores cuidados en las familias, los vemos saludables.

Pero ¿ sabemos lo que es el envejecimiento activo?

El aumento de la esperanza de vida y del número de personas mayores refleja el triunfo de los sistemas de protección social y los avances nutricionales y sanitarios que caracterizan nuestro estado del bienestar.

El concepto “envejecimiento activo” fue promovido por la OMS en los años 90. La misma OMS lo definió como el proceso de optimización de las oportunidades de salud, participación y seguridad con el fin de mejorar la calidad de vida a medida que las personas envejecen.


Historically, our elders, once retired, tended to sit and watch TV or listen to the radio.

But times change and so do their attitudes. Thanks to certain policies, such as the opening of day or senior centers, as well as better family care, we see them healthy.

But do we know what active aging is?

The increase in life expectancy and the number of older people reflects the triumph of social protection systems and the nutritional and health advances that characterize our state of well-being.

The concept of “active aging” was promoted by the WHO in the 1990s. The WHO itself defined it as the process of optimizing opportunities for health, participation and security in order to improve quality of life as people age. 


Historisch gesehen, unsere Großen, vor ein paar Jubilaren, haben sie per Telephon gesendet oder im Radio verschickt.

Aber die Zeit kam nicht und ihre Aktivitäten sind noch nicht da. Vielen Dank an die Politiker, wie die Öffnung des Tageszentrums oder der Bürgermeister, ebenso wie die besten Freunde in der Familie, die vemos saludables.

Aber wissen Sie nicht, ob die Aktion aktiv ist?

Die Erweiterung des Lebensgefühls und die Anzahl der Menschen, die sich in unserem Leben befinden, sind das Dreifaltigkeitsgefühl der sozialen Schutzsysteme sowie der Ernährungs- und Gesundheitsvoraussetzungen, die unser derzeitiges Wohlergehen auszeichnet.

Das Konzept „Aktivierung“ wurde im Jahr 90 von OMS beworben .

Früher saßen unsere Älteren im Ruhestand eher da und schauten fern oder hörten Radio.

Aber die Zeiten ändern sich und damit auch ihre Einstellungen. Dank bestimmter Maßnahmen wie der Eröffnung von Tages- oder Seniorenzentren sowie einer besseren Familienbetreuung sehen wir sie gesund.

Aber wissen wir, was aktives Altern ist?

Der Anstieg der Lebenserwartung und der Zahl älterer Menschen spiegelt den Siegeszug der Sozialschutzsysteme und die Fortschritte in den Bereichen Ernährung und Gesundheit wider, die unser Wohlbefinden kennzeichnen.

Das Konzept des „aktiven Alterns“ wurde in den 1990er Jahren von der WHO gefördert. Die WHO selbst definierte es als den Prozess der Optimierung von Gesundheits-, Teilhabe- und Sicherheitschancen, um die Lebensqualität mit zunehmendem Alter zu verbessern.


Historiquement, nos aînés, une fois à la retraite, avaient tendance à s'asseoir et à regarder la télévision ou à écouter la radio.

Mais les temps changent et leurs attitudes aussi. Grâce à certaines politiques, comme l'ouverture de centres de jour ou de centres pour personnes âgées, ainsi qu'à une meilleure prise en charge des familles, nous les voyons en bonne santé.

Mais sait-on ce qu’est le vieillissement actif ?

L'augmentation de l'espérance de vie et du nombre de personnes âgées reflète le triomphe des systèmes de protection sociale et les progrès nutritionnels et sanitaires qui caractérisent notre état de bien-être.

Le concept de "vieillissement actif " a été promu par l’OMS dans les années 1990. L'OMS elle-même l'a défini comme le processus d'optimisation des opportunités en matière de santé, de participation et de sécurité afin d'améliorer la qualité de vie à mesure que les gens vieillissent.


تاريخياً، كان كبارنا، بعد تقاعدهم، يميلون إلى الجلوس ومشاهدة التلفزيون أو الاستماع إلى الراديو.

لكن الزمن يتغير وكذلك مواقفهم. وبفضل سياسات معينة، مثل افتتاح المراكز النهارية أو مراكز كبار السن، فضلاً عن تحسين الرعاية الأسرية، نراهم يتمتعون بصحة جيدة.

لكن هل نعرف ما هي الشيخوخة النشطة؟

وتعكس الزيادة في متوسط العمر المتوقع وعدد كبار السن انتصار أنظمة الحماية الاجتماعية والتقدم التغذوي والصحي الذي يميز حالة الرفاهية لدينا.

تم الترويج لمفهوم "الشيخوخة النشطة" من قبل منظمة الصحة العالمية في التسعينيات. وقد عرفتها منظمة الصحة العالمية نفسها بأنها عملية تحسين فرص الصحة والمشاركة والأمن من أجل تحسين نوعية الحياة مع تقدم الناس في السن.


Történelmileg időseink, egykor nyugdíjasok, inkább ülve nézték a tévét vagy hallgatták a rádiót.

De az idők változnak, és a hozzáállásuk is. Egyes politikáknak, például a nappali vagy idős központok megnyitásának, valamint a jobb családgondozásnak köszönhetően egészségesnek látjuk őket.

De vajon tudjuk-e, mi az aktív öregedés?

A várható élettartam növekedése és az idősek számának növekedése a szociális védelmi rendszerek diadalmenetét, valamint a jóléti állapotunkat jellemző táplálkozási és egészségügyi fejlődést tükrözi.

Az „aktív öregedés” koncepcióját a WHO terjesztette az 1990-es években. Maga a WHO az egészség, a részvétel és a biztonság lehetőségeinek optimalizálásának folyamataként határozta meg az életminőség javítása érdekében az emberek öregedésével.

ऐतिहासिक रूपमा, हाम्रा एल्डरहरू, एक पटक सेवानिवृत्त भएपछि, बसेर टिभी हेर्न वा रेडियो सुन्थे।


तर समय परिवर्तन हुन्छ र उनीहरूको मनोवृत्ति पनि परिवर्तन हुन्छ। दिन वा वरिष्ठ केन्द्रहरू खोल्ने, साथै राम्रो पारिवारिक हेरचाह जस्ता केही नीतिहरूलाई धन्यवाद, हामी तिनीहरूलाई स्वस्थ देख्छौं।

तर के हामीलाई थाहा छ सक्रिय उमेर भनेको के हो?

जीवन प्रत्याशा र वृद्ध व्यक्तिहरूको संख्यामा भएको वृद्धिले सामाजिक सुरक्षा प्रणालीको विजय र पोषण र स्वास्थ्य प्रगतिलाई प्रतिबिम्बित गर्दछ जसले हाम्रो कल्याणको अवस्थालाई चित्रण गर्दछ।

"सक्रिय बुढ्यौली" को अवधारणा 1990 मा WHO द्वारा प्रवर्द्धन गरिएको थियो। डब्ल्यूएचओ आफैले यसलाई स्वास्थ्य, सहभागिता र सुरक्षाको लागि अवसरहरू अनुकूलन गर्ने प्रक्रियाको रूपमा परिभाषित गरेको छ ताकि मानिसहरूको उमेर बढ्दै गएको जीवनको गुणस्तर सुधार गर्न सकिन्छ।


PODCAST



Patricia López Muñoz
Técnico Superior en Animación Sociocultural
Técnico Especialista en Inmigración
Técnico Superior en Integración Social

sábado, 3 de febrero de 2024

Ana Frank, IN MEMORIAM

Con motivo del 79º aniversario de la liberación de Auschwitz, RTVE nos propone dos interesantísimos documentales para que reflexionemos.

Relata las dolorosas experiencias vividas por Ana y sus padres, la familia van Pels y el dentista Fritz Pfeffer, quienes convivieron durante 2 años encerrados. 

Tmbién los intentos de Otto Frank de huir del terror nazi, solicitando visados que nunca llegaron. Ahonda en la necesidad de la tolerancia y el respeto ante el sentimiento de que el mundo les dio la espalda.

On the occasion of the 79th anniversary of the liberation of Auschwitz, RTVE offers us two very interesting documentaries for us to reflect on.

It recounts the painful experiences lived by Ana and her parents, the van Pels family and the dentist Fritz Pfeffer, who lived together for 2 years locked up.

Also Otto Frank's attempts to flee Nazi terror, requesting visas that never arrived. It delves into the need for tolerance and respect in the face of the feeling that the world turned its back on them.

Anlässlich des 79. Jahrestages der Befreiung von Auschwitz bietet uns RTVE zwei sehr interessante Dokumentarfilme zum Nachdenken an.

Es erzählt von den schmerzhaften Erfahrungen von Ana und ihren Eltern, der Familie van Pels und dem Zahnarzt Fritz Pfeffer, die zwei Jahre lang zusammen eingesperrt lebten.

Auch Otto Franks Versuche, vor dem Nazi-Terror zu fliehen, indem er Visa beantragte, die nie eintrafen. Es befasst sich mit dem Bedürfnis nach Toleranz und Respekt angesichts des Gefühls, dass die Welt ihnen den Rücken gekehrt hat.

A l'occasion du 79ème anniversaire de la libération d'Auschwitz, RTVE nous propose deux documentaires très intéressants sur lesquels réfléchir.

Il raconte les expériences douloureuses vécues par Ana et ses parents, la famille van Pels et le dentiste Fritz Pfeffer, qui ont vécu ensemble pendant 2 ans enfermés.

Également les tentatives d'Otto Frank pour fuir la terreur nazie, demandant des visas qui ne sont jamais arrivés. Il explore le besoin de tolérance et de respect face au sentiment que le monde leur tourne le dos.


بمناسبة الذكرى التاسعة والسبعين لتحرير أوشفيتز، تقدم لنا RTVE فيلمين وثائقيين مثيرين للاهتمام للغاية لنتأملهما.

ويروي الفيلم التجارب المؤلمة التي عاشتها آنا ووالداها وعائلة فان بيلس وطبيب الأسنان فريتز فيفر، الذين عاشوا معًا لمدة عامين في السجن.

وكذلك محاولات أوتو فرانك للهروب من الإرهاب النازي، وطلب تأشيرات الدخول التي لم تصل أبدًا. إنه يتعمق في الحاجة إلى التسامح والاحترام في مواجهة الشعور بأن العالم أدار ظهره لهم.


לרגל יום השנה ה-79 לשחרור אושוויץ, RTVE מציע לנו שני סרטים דוקומנטריים מאוד מעניינים שנוכל להרהר בהם.

הוא מספר על החוויות הכואבות שחיו על ידי אנה והוריה, משפחת ואן פלס ורופא השיניים פריץ פפר, שחיו יחד במשך שנתיים כלואים.

כמו כן ניסיונותיו של אוטו פרנק להימלט מהטרור הנאצי, בבקשה אשרות שמעולם לא הגיעו. הוא מתעמק בצורך בסובלנות ובכבוד מול התחושה שהעולם הפנה להם עורף.


Ter gelegenheid van de 79e verjaardag van de bevrijding van Auschwitz biedt RTVE ons twee zeer interessante documentaires aan waar we over kunnen nadenken.

Het vertelt de pijnlijke ervaringen van Ana en haar ouders, de familie van Pels en de tandarts Fritz Pfeffer, die twee jaar lang samen opgesloten woonden.

Ook de pogingen van Otto Frank om de nazi-terreur te ontvluchten, waarbij hij visa aanvroeg die nooit arriveerden. Het duikt in de behoefte aan tolerantie en respect in het licht van het gevoel dat de wereld hen de rug toekeert.




Patricia López Muñoz
Técnico Superior en Animación Sociocultural
Técnico Especialista en Inmigración
Técnico Superior en Integración Social

Delito de odio ¿o no?

El delito y el discurso de odio nunca dejó de ser tema de controversia y si se establece un debate, puedes salir bastante escaldado.


Si comparamos la redacción del 22.4 del CP con la redacción actual: “Cometer el delito por motivos racistas, antisemitas u otra clase de discriminación referente a la ideología, religión o creencias de la víctima, la etnia, raza o nación a la que pertenezca, su sexo, orientación sexual o la enfermedad o minusvalía que padezca.” .

Se observa que hay un incrementa de 12 motivos  a los actuales 18, nombrando a colectivos que antes no aparecían en el anterior y cambiando alguna palabra: “Cometer el delito por motivos racistas, antisemitas, antigitanos u otra clase de discriminación referente a la ideología, religión o creencias de la víctima, la etnia, raza o nación a la que pertenezca, su sexo, edad, orientación o identidad sexual o de género, razones de género, de aporofobia o de exclusión social, la enfermedad que padezca o su discapacidad, con independencia de que tales condiciones o circunstancias concurran efectivamente en la persona sobre la que recaiga la conducta” (2023). Lógico, teniendo en cuenta que habían colectivos a los que se menospreciaban, pero era tolerado. Recurren los chistes.

Obviamente, no toda expresión homófoba, xenófoba o sexista es delito de odio, pues no todas las expresiones, por soeces y estúpidas que sean, fomentan o incitan al odio o la discriminación.  Para que se cometa ese delito es “imprescindible”, en su opinión, que esta incitación gire en torno a diferentes causas, como racismo, religión, nación, orientación sexual, entre otras.

Crime and hate speech have never ceased to be a topic of controversy and if a debate is established, you can come out quite scalded.

If we compare the wording of 22.4 of the CP with the current wording: “Committing the crime for racist, anti-Semitic reasons or other types of discrimination regarding the ideology, religion or beliefs of the victim, the ethnicity, race or nation to which he belongs, your sex, sexual orientation or the illness or disability you suffer from.” .

It is observed that there is an increase from 12 reasons to the current 18, naming groups that did not previously appear in the previous one and changing some words: “Committing the crime for racist, anti-Semitic, anti-gypsy or other types of discrimination related to ideology, religion or beliefs of the victim, the ethnicity, race or nation to which they belong, their sex, age, sexual or gender orientation or identity, reasons of gender, aporophobia or social exclusion, the illness they suffer from or their disability, regardless of whether such conditions or circumstances actually occur in the person on whom the conduct falls” (2023). Logical, considering that there were groups that were looked down upon, but it was tolerated. The jokes recur.

Obviously, not every homophobic, xenophobic or sexist expression is a hate crime, since not all expressions, no matter how profane and stupid they may be, encourage or incite hatred or discrimination. For this crime to be committed, it is “essential,” in his opinion, that this incitement revolve around different causes, such as racism, religion, nation, sexual orientation, among others.


Kriminalität und Hassreden sind seit jeher ein kontroverses Thema, und wenn es zu einer Debatte kommt, kann man ziemlich verärgert daraus hervorgehen.

Vergleichen wir den Wortlaut von 22.4 des CP mit dem aktuellen Wortlaut: „Begehung der Straftat aus rassistischen, antisemitischen Gründen oder anderen Arten der Diskriminierung in Bezug auf die Ideologie, Religion oder Weltanschauung des Opfers, die ethnische Zugehörigkeit, Rasse oder Nation, der es angehört.“ Er gehört dazu, Ihr Geschlecht, Ihre sexuelle Orientierung oder die Krankheit oder Behinderung, an der Sie leiden.“ .

Es ist zu beobachten, dass es einen Anstieg von 12 Gründen auf derzeit 18 gibt, wobei Gruppen benannt werden, die zuvor nicht im vorherigen enthalten waren, und einige Wörter geändert werden: „Begehung der Straftat aus rassistischen, antisemitischen, antiziganistischen oder anderen Gründen.“ Diskriminierung im Zusammenhang mit der Ideologie, Religion oder Weltanschauung des Opfers, der ethnischen Zugehörigkeit, Rasse oder Nation, der es angehört, seinem Geschlecht, Alter, seiner sexuellen oder geschlechtlichen Orientierung oder Identität, Gründen des Geschlechts, Aporophobie oder sozialer Ausgrenzung, der Krankheit, an der es leidet, oder ihrer Behinderung, unabhängig davon, ob solche Bedingungen oder Umstände tatsächlich bei der Person vorliegen, auf die das Verhalten zurückzuführen ist“ (2023). Logisch, wenn man bedenkt, dass es Gruppen gab, auf die man herabsah, aber es wurde toleriert. Die Witze wiederholen sich.

Offensichtlich ist nicht jede homophobe, fremdenfeindliche oder sexistische Äußerung ein Hassverbrechen, da nicht alle Äußerungen, egal wie profan und dumm sie auch sein mögen, Hass oder Diskriminierung fördern oder anstacheln. Damit dieses Verbrechen begangen werden kann, ist es seiner Meinung nach „unerlässlich“, dass sich diese Hetze auf unterschiedliche Ursachen wie Rassismus, Religion, Nation, sexuelle Orientierung und andere konzentriert.

La criminalité et les discours de haine n'ont jamais cessé d'être un sujet de polémique et si un débat s'établit, on peut en sortir assez échaudé.

Si l'on compare la formulation de l'article 22.4 du CP avec la formulation actuelle : « Commettre le crime pour des raisons racistes, antisémites ou d'autres types de discrimination concernant l'idéologie, la religion ou les convictions de la victime, l'origine ethnique, la race ou la nation à laquelle à sa place, votre sexe, votre orientation sexuelle ou la maladie ou le handicap dont vous souffrez. .

On observe une augmentation de 12 raisons à 18 actuellement, en nommant des groupes qui n'apparaissaient pas auparavant dans la précédente et en changeant certains mots : « Commettre le délit pour des raisons racistes, antisémites, anti-tsiganes ou d'autres types. discrimination liée à l'idéologie, à la religion ou aux convictions de la victime, à l'origine ethnique, à la race ou à la nation à laquelle elle appartient, à son sexe, à son âge, à son orientation ou à son identité sexuelle ou de genre, à des raisons de genre, à l'aporophobie ou à l'exclusion sociale, à la maladie dont elle souffre ou leur handicap, que ces conditions ou circonstances surviennent réellement chez la personne sur laquelle incombe le comportement » (2023). Logique, étant donné qu'il y avait des groupes qui étaient méprisés, mais cela a été toléré. Les blagues reviennent.

Évidemment, toutes les expressions homophobes, xénophobes ou sexistes ne constituent pas un crime de haine, puisque toutes les expressions, aussi grossières et stupides soient-elles, n'encouragent pas ou n'incitent pas à la haine ou à la discrimination. Pour que ce crime soit commis, il est « essentiel », selon lui, que cette incitation tourne autour de différentes causes, comme le racisme, la religion, la nation, l'orientation sexuelle, entre autres.

لم تتوقف الجريمة وخطاب الكراهية أبدًا عن كونها موضوعًا للجدل، وإذا تم إجراء نقاش، فيمكن أن تخرج محترقًا تمامًا.

إذا قارنا صياغة المادة 22.4 من القانون الجنائي بالصيغة الحالية: "ارتكاب الجريمة لأسباب عنصرية أو معادية للسامية أو أنواع أخرى من التمييز فيما يتعلق بإيديولوجية أو دين أو معتقدات الضحية أو العرق أو العرق أو الأمة التي ينتمي إليها ينتمي إليه، أو جنسك، أو ميولك الجنسية، أو المرض أو الإعاقة التي تعاني منها. .

ويلاحظ أن هناك زيادة من 12 سببا إلى 18 حاليا، مع تسمية مجموعات لم تظهر سابقا في السابق وتغيير بعض الكلمات: "ارتكاب الجريمة لأسباب عنصرية أو معادية للسامية أو معادية للغجر أو غيرها من أنواع التمييز المتعلق بأيديولوجية الضحية أو دينها أو معتقداتها، أو العرق أو العرق أو الأمة التي ينتمون إليها، أو جنسهم أو عمرهم أو توجههم الجنسي أو الجنسي أو هويتهم، أو أسباب تتعلق بالجنس أو رهاب الأجانب أو الاستبعاد الاجتماعي، أو المرض الذي يعانون منه أو إعاقتهم، بغض النظر عما إذا كانت هذه الظروف أو الظروف تحدث بالفعل في الشخص الذي يقع عليه السلوك "(2023). منطقي، مع الأخذ في الاعتبار أن هناك مجموعات كان يُنظر إليها بازدراء، لكن تم التسامح مع ذلك. النكات تتكرر.

من الواضح أنه ليس كل تعبير عن كراهية المثليين أو كراهية الأجانب أو التحيز الجنسي يعد جريمة كراهية، لأنه ليست كل التعبيرات، بغض النظر عن مدى بذاءتها وغبائها، تشجع أو تحرض على الكراهية أو التمييز. ولكي يتم ارتكاب هذه الجريمة، “من الضروري”، برأيه، أن يتمحور هذا التحريض حول أسباب مختلفة، مثل العنصرية، الدين، الأمة، التوجه الجنسي وغيرها.

 Przestępczość i mowa nienawiści nigdy nie przestały być tematem kontrowersji, a jeśli nawiąże się debata, można wyjść z niej mocno poparzonym.

Jeżeli porównamy brzmienie art. 22 ust. 4 k.k. z obecnym brzmieniem: „Popełnienie przestępstwa z powodów rasistowskich, antysemickich lub innego rodzaju dyskryminacji ze względu na ideologię, religię lub przekonania ofiary, przynależność etniczną, rasę lub narodowość, do której należy, płeć, orientację seksualną lub chorobę lub niepełnosprawność, na którą cierpisz.” .

Obserwuje się wzrost z 12 powodów do obecnych 18, wymieniając grupy, które wcześniej nie występowały i zmieniając niektóre słowa: „Popełnienie przestępstwa z powodów rasistowskich, antysemickich, antycygańskich lub innego rodzaju” dyskryminacja ze względu na ideologię, religię lub przekonania ofiary, pochodzenie etniczne, rasę lub narodowość, do której należy ofiara, płeć, wiek, orientację seksualną lub tożsamość płciową, przyczyny związane z płcią, aporofobię lub wykluczenie społeczne, chorobę, na którą cierpi lub ich niepełnosprawności, niezależnie od tego, czy takie schorzenia lub okoliczności faktycznie występują u osoby, na którą spada dane zachowanie” (2023). Logiczne, biorąc pod uwagę, że istniały grupy, na które patrzyno z pogardą, ale było to tolerowane. Żarty się powtarzają.

Oczywiście nie każde wyrażenie o charakterze homofobicznym, ksenofobicznym lub seksistowskim jest przestępstwem z nienawiści, ponieważ nie wszystkie wyrażenia, niezależnie od tego, jak bardzo są wulgarne i głupie, zachęcają lub nawołują do nienawiści lub dyskryminacji. Aby przestępstwo mogło zostać popełnione, jego zdaniem „niezbędne” jest, aby podżeganie opierało się na różnych przyczynach, takich jak między innymi rasizm, religia, narodowość, orientacja seksualna.  

Misdaad en haatzaaiende uitlatingen zijn altijd een onderwerp van controverse geweest, en als er een debat op gang komt, kun je behoorlijk verbrand naar buiten komen.

Als we de formulering van 22.4 van de CP vergelijken met de huidige formulering: “Het plegen van het misdrijf om racistische, antisemitische redenen of andere vormen van discriminatie met betrekking tot de ideologie, religie of overtuigingen van het slachtoffer, de etniciteit, het ras of de natie waartoe het slachtoffer behoort, waar hij bij hoort, uw geslacht, seksuele geaardheid of de ziekte of handicap waaraan u lijdt.” .

Er wordt waargenomen dat er een toename is van twaalf redenen naar de huidige achttien, waarbij groepen worden genoemd die niet eerder in de vorige zijn verschenen en enkele woorden zijn gewijzigd: “Het plegen van de misdaad wegens racistische, antisemitische, anti-zigeuners of andere vormen van discriminatie die verband houdt met de ideologie, religie of overtuigingen van het slachtoffer, de etniciteit, het ras of de natie waartoe zij behoren, hun geslacht, leeftijd, seksuele of genderoriëntatie of identiteit, redenen van geslacht, aporofobie of sociale uitsluiting, de ziekte waaraan zij lijden of hun handicap, ongeacht of dergelijke omstandigheden of omstandigheden zich daadwerkelijk voordoen bij de persoon op wie het gedrag betrekking heeft” (2023). Logisch, aangezien er groepen waren waar op neergekeken werd, maar het werd getolereerd. De grappen keren terug.

Het is duidelijk dat niet elke homofobe, xenofobe of seksistische uiting een haatmisdaad is, aangezien niet alle uitingen, hoe godslasterlijk en dom ze ook zijn, haat of discriminatie aanmoedigen of aanzetten. Om deze misdaad te kunnen begaan, is het volgens hem ‘essentieel’ dat deze aansporing om verschillende oorzaken draait, zoals onder meer racisme, religie, natie en seksuele geaardheid.


PODCAST
Delito de odio ¿o no?

Patricia López Muñoz
Técnico Superior en Animación Sociocultural
Técnico Especialista en Inmigración
Técnico Superior en Integración Social

viernes, 2 de febrero de 2024

Historias desde el horror (XXI). La gentrificación de los barrios

En los últimos años estamos asistiendo a la llegada de nuevos vecinos, a los que llaman extranjeros, porque son italianos; si vinieran en patera serían inmigrantes.


Esto ha hecho que el urbanismo de las ciudades haya cambiado y veamos viviendas vacacionales.

Si tienes una casa que no usas, la pones a la venta, alquilada o dejas que se caiga a cachos...o la explotas turísticamente.. Y ya hay quien quiere  le pone freno, opinando que eso acaba con la esencia de los barrios.

Pero, cuando hablamos de la gentrificación, ¿conocemos las características?

- Reinversión de capital por diferentes agentes para la rehabilitación de un barrio deprimido, con lo que se produce una supuesta plusvalía.

-  Entrada de grupos sociales con mayor capital económico y cultural que generan cambios en el barrio por su estilo de vida (luego profundizará en especial en las clases creativas).

- Cambios en el paisaje urbano, como el embellecimiento, cambio de paisajes industriales en nuevas zonas residenciales.

- Desplazamiento directo o indirecto de la población de bajos ingresos. 

La cuestión no es sólo social: si los nuevos vecinos son extranjeros, ya no es sólo el clasismo, sino la xenofobia. 

In recent years we have been witnessing the arrival of new neighbors, who are called foreigners, because they are Italian; If they came by boat they would be immigrants.

This has meant that the urban planning of cities has changed and we are seeing vacation homes.

If you have a house that you don't use, you put it up for sale, rent it or let it fall to pieces... or you exploit it for tourism... And there are those who want to put a stop to it, believing that this destroys the essence of the neighborhoods .

But, when we talk about gentrification, do we know the characteristics?

- Reinvestment of capital by different agents for the rehabilitation of a depressed neighborhood, which produces a supposed capital gain.

- Entry of social groups with greater economic and cultural capital that generate changes in the neighborhood due to their lifestyle (later it will delve especially into the creative classes).

- Changes in the urban landscape, such as beautification, changing industrial landscapes into new residential areas.

- Direct or indirect displacement of the low-income population.


In den letzten Jahren erlebten wir die Ankunft neuer Nachbarn, die Ausländer genannt werden, weil sie Italiener sind; Wenn sie mit dem Boot kämen, wären sie Einwanderer.

Dies hat dazu geführt, dass sich die Stadtplanung der Städte verändert hat und wir Feriendomizile sehen.

Wenn Sie ein Haus haben, das Sie nicht nutzen, dann bieten Sie es zum Verkauf an, vermieten es oder lassen es verfallen ... oder Sie nutzen es für den Tourismus ... Und es gibt diejenigen, die dem ein Ende setzen wollen es, in dem Glauben, dass dies die Essenz der Nachbarschaften zerstört.

Aber kennen wir die Merkmale, wenn wir über Gentrifizierung sprechen?

- Reinvestition von Kapital durch verschiedene Akteure zur Sanierung eines heruntergekommenen Viertels, was zu einem vermeintlichen Kapitalgewinn führt.

- Eintritt sozialer Gruppen mit größerem wirtschaftlichem und kulturellem Kapital, die aufgrund ihres Lebensstils Veränderungen in der Nachbarschaft bewirken (später wird es insbesondere auf die kreativen Klassen eingehen).

- Veränderungen in der Stadtlandschaft, wie z. B. Verschönerung, Umwandlung von Industrielandschaften in neue Wohngebiete.

- Direkte oder indirekte Vertreibung der Bevölkerung mit niedrigem Einkommen.

Das Problem ist nicht nur sozial: Wenn die neuen Nachbarn Ausländer sind, handelt es sich nicht mehr nur um Klassismus, sondern um Fremdenfeindlichkeit.

Ces dernières années, nous avons assisté à l'arrivée de nouveaux voisins, que l'on appelle étrangers parce qu'ils sont italiens ; S'ils venaient par bateau, ils seraient des immigrants.

Cela signifie que l'urbanisme des villes a changé et que nous voyons apparaître des maisons de vacances.

Si vous avez une maison que vous n'utilisez pas, vous la mettez en vente, la louez ou la laissez tomber en morceaux... ou vous l'exploitez à des fins touristiques... Et il y a ceux qui veulent mettre un terme à il, estimant que cela détruit l'essence des quartiers.

Mais quand on parle de gentrification, en connaît-on les caractéristiques ?

- Réinvestissement du capital par différents agents pour la réhabilitation d'un quartier en difficulté, ce qui produit une prétendue plus-value.

- Entrée de groupes sociaux avec un plus grand capital économique et culturel qui génèrent des changements dans le quartier en raison de leur style de vie (plus tard, on s'intéressera spécialement aux classes créatives).

- Modifications du paysage urbain, telles que l'embellissement, la transformation des paysages industriels en nouvelles zones résidentielles.

- Déplacement direct ou indirect de la population à faible revenu.

L’enjeu n’est pas seulement social : si les nouveaux voisins sont étrangers, il ne s’agit plus seulement de classisme, mais de xénophobie.


شهدنا في السنوات الأخيرة وصول جيران جدد، يُطلق عليهم اسم الأجانب لأنهم إيطاليون؛ إذا جاءوا بالقوارب فسيكونون مهاجرين.

وهذا يعني أن التخطيط الحضري للمدن قد تغير وأننا نشهد منازل لقضاء العطلات.

إذا كان لديك منزل لا تستغله، تطرحه للبيع أو تؤجره أو تتركه ينهار... أو تستغله للسياحة... وهناك من يريد وضع حد لذلك معتقدين أن ذلك يهدم جوهر الأحياء.

لكن عندما نتحدث عن التحسين، هل نعرف خصائصه؟

- إعادة استثمار رأس المال من قبل وكلاء مختلفين لإعادة تأهيل الأحياء المنكوبة، مما ينتج عنه مكاسب رأسمالية مفترضة.

- دخول فئات اجتماعية ذات رأسمال اقتصادي وثقافي أكبر تعمل على إحداث تغييرات في الحي بسبب أسلوب حياتهم (لاحقا سنتعمق بشكل خاص في الطبقات المبدعة).

- التغيرات في المشهد الحضري، مثل التجميل، وتغيير المشهد الصناعي إلى مناطق سكنية جديدة.

- النزوح المباشر أو غير المباشر للسكان ذوي الدخل المنخفض.

والقضية ليست اجتماعية فحسب: فإذا كان الجيران الجدد أجانب، فإن الأمر لم يعد مجرد طبقية، بل أصبح كراهية الأجانب.

Ciò ha fatto sì che la pianificazione urbanistica delle città sia cambiata e stiamo vedendo case per le vacanze.

Se hai una casa che non usi, la metti in vendita, la affitti o la lasci cadere a pezzi... oppure la sfrutti per il turismo... E c'è chi vuole fermare it, credendo che questo distrugga l’essenza dei quartieri.

Ma quando parliamo di gentrificazione, ne conosciamo le caratteristiche?

- Reinvestimento di capitale da parte di diversi agenti per il risanamento di un quartiere depresso, che produce una presunta plusvalenza.

- Ingresso di gruppi sociali con maggiore capitale economico e culturale che generano cambiamenti nel quartiere a causa del loro stile di vita (in seguito si approfondirà soprattutto sulle classi creative).

- Cambiamenti nel paesaggio urbano, come l'abbellimento, la trasformazione dei paesaggi industriali in nuove aree residenziali.

- Sfollamento diretto o indiretto della popolazione a basso reddito.

La questione non è solo sociale: se i nuovi vicini sono stranieri, non è più solo classismo, ma xenofobia.


PODCAST
Historias desde el horror (XXI) : La gentrificación de los barrios

Patricia López Muñoz
Técnico Superior en Animación Sociocultural
Técnico Especialista en Inmigración
Técnico Superior en Integración Social

SPECIAL | CHAPTER 4: The Rights of Iranian Women

      Reading the graphic novel "Persepolis", we can get an idea of the change from the Shah's rule to that of the alatoyahs. ...