sábado, 10 de agosto de 2024

SOSTENIBILIDAD | La quinoa

Hola. ¿cómo están ? Bienvenidos a este programa matutino , desde Canarias para el mundo, con un nuevo episodio de nuestro podcast sobre derechos humanos u otras curiosidades. Un placer estar aquí un día más, compartiendo historias y experiencias con ustedes.


Cada cierto tiempo aparece un producto nuevo que acaba  en todos los platos.

El cultivo excesivo de quinoa, el ‘superalimento’ de moda en occidente, ha originado graves crisis agrarias en países productores como Bolivia o Perú.

Y como suele ocurrir, el precio de la quinoa se ha triplicado, y el aumento de la superficie cultivada (que ha pasado de las 48.897 hectáreas en 2007 a las más de ochenta mil en 2016, según datos de la FAO) ha provocado desplazamientos y socavado la agricultura familiar campesina, dedicada a la subsistencia.


Y con esto concluyo el episodio de hoy, ¡nos vemos en el próximo!

Si tienes algún comentario o sugerencia para futuros episodios, puedes escribirme un comentario.

Hello. How are you? Welcome to this morning show, from the Canary Islands to the world, with a new episode of our podcast on human rights and other curiosities. It's a pleasure to be here one more day, sharing stories and experiences with you.

Every so often a new product appears that ends up appearing on every plate.

The excessive cultivation of quinoa, the fashionable 'superfood' in the West, has caused serious agrarian crises in producing countries such as Bolivia or Peru.

And as often happens, the price of quinoa has tripled, and the increase in the cultivated area (which has gone from 48,897 hectares in 2007 to more than eighty thousand in 2016, according to FAO data) has caused displacement and undermined family farming, dedicated to subsistence.

And with this I conclude today's episode, see you in the next one!

If you have any comments or suggestions for future episodes, you can write me a comment.

Hallo. Wie geht es dir? Willkommen zu dieser Morgenshow, von den Kanarischen Inseln in die Welt, mit einer neuen Folge unseres Podcasts über Menschenrechte und andere Kuriositäten. Es ist mir eine Freude, noch einen Tag hier zu sein und Geschichten und Erfahrungen mit Ihnen zu teilen.

Ab und zu ein neuer Produkt erscheint, das am Ende auf jedem Teller landet.

Der übermäßige Anbau von Quinoa, dem im Westen angesagten „Superfood“, hat in Erzeugerländern wie Bolivien oder Peru schwere Agrarkrisen verursacht.

Und wie so oft hat sich der Preis für Quinoa verdreifacht , und die Zunahme der Anbaufläche (die laut FAO-Daten von 48.897 Hektar im Jahr 2007 auf über 80.000 Hektar im Jahr 2016 gestiegen ist) hat zu Vertreibung geführt und die auf den Lebensunterhalt ausgerichtete Familienlandwirtschaft untergraben.

Und damit schließe ich die heutige Folge ab. bis zur nächsten Folge!

Wenn du Anmerkungen oder Vorschläge für zukünftige Folgen hast, kannst du mir gerne einen Kommentar schreiben.


Bonjour. Comment vas-tu? Bienvenue dans cette émission matinale, des îles Canaries au monde, avec un nouvel épisode de notre podcast sur les droits humains et autres curiosités. C'est un plaisir d'être ici un jour de plus pour partager des histoires et des expériences avec vous.

De temps en temps, un nouveau produit apparaît et finit par apparaître dans toutes les assiettes.

La culture excessive du quinoa, le « superaliment » à la mode en Occident, a provoqué de graves problèmes crises agraires dans des pays producteurs comme la Bolivie ou le Pérou.

Et comme cela arrive souvent, le prix du quinoa a triplé, et l'augmentation des surfaces cultivées (qui sont passées de 48 897 hectares en 2007 à plus de quatre-vingt mille en 2016, selon la FAO) Les données) ont provoqué des déplacements et mis à mal l'agriculture familiale, vouée à la subsistance.

Et c'est avec cela que je conclus l'épisode d'aujourd'hui, à bientôt pour le prochain !

Si vous avez des commentaires ou des suggestions pour les prochains épisodes, vous pouvez m'écrire un commentaire.

مرحبا. كيف حالك؟ مرحبا بكم في حلقة هذا الصباح، من جزر الكناري إلى العالم، مع حلقة جديدة من البودكاست الخاص بنا حول حقوق الإنسان وغيرها من الفضوليات. إنه لمن دواعي سروري أن أكون هنا يومًا آخر، لمشاركة القصص والخبرات معكم.

من حين لآخر يظهر منتج جديد ينتهي به الأمر بالظهور على كل طبق.

تسبب الإفراط في زراعة الكينوا، "الغذاء الفائق" العصري في الغرب، في أزمات زراعية خطيرة في البلدان المنتجة مثل بوليفيا أو بيرو.

وكما يحدث غالبًا، تضاعف سعر الكينوا ثلاث مرات، وتسببت الزيادة في المساحة المزروعة (التي انتقلت من 48897 هكتارًا في عام 2007 إلى أكثر من ثمانين ألفًا في عام 2016، وفقًا لبيانات منظمة الأغذية والزراعة) في النزوح وتقويض الزراعة الأسرية المخصصة للكفاف.

وبهذا أختتم حلقة اليوم، نراكم في الحلقة القادمة!

إذا كان لديك أي تعليقات أو اقتراحات لحلقات مستقبلية، يمكنك كتابة تعليق لي.

안녕하세요. 잘 지내시나요? 카나리아 제도에서 전 세계로, 인권과 기타 호기심을 주제로 한 새로운 팟캐스트 에피소드와 함께 오늘 아침 쇼에 오신 것을 환영합니다. 여러분과 이야기와 경험을 공유하며 하루 더 이곳에 있게 되어 기쁩니다.

가끔씩 모든 접시에 오르는 새로운 제품이 등장합니다.

서양에서 유행하는 '슈퍼푸드'인 키노아의 과도한 재배는 볼리비아나 페루와 같은 생산국에서 심각한 농업 위기를 초래했습니다.

그리고 종종 그렇듯이 키노아의 가격은 세 배로 뛰었고, 재배 면적(FAO 데이터에 따르면 2007년 48,897헥타르에서 2016년 8만 헥타르 이상으로 증가)이 증가하면서 이주가 발생했고 자급자족에 전념하는 가족 농장이 훼손되었습니다.

오늘의 에피소드는 여기서 마무리하겠습니다. 다음 에피소드에서 뵙겠습니다!

향후 에피소드에 대한 의견이나 제안 사항이 있으면 댓글을 작성해 주세요.

Mba'éichapa. Mba'éichapa reime? Peju porãite ko pyharevegua programa-pe, Islas Canarias guive mundo peve, peteĩ episodio pyahu ore podcast derechos humanos ha ambue curiosidad rehegua. Iporãiterei ningo aime ko’ápe peteĩ árave, akomparti penendive tembiasakue ha experiencia.

Sapy’a py’a ojekuaa peteĩ producto pyahu ha ipahápe ojekuaa káda plato-pe.

Oñemitÿitereígui quinoa, ‘superalimento’ de moda Occidente-pe, omoheñói grave crisis agraria tetãnguéra productor ha'eháicha Bolivia térã Perú.

Ha ojehuháicha jepi, kinuwa repy oñembohape, ha ojupívo área oñeñotÿva (ohóva 48.897 hectárea ary 2007-pe, ohasáva ochenta mil ary 2016-pe, péicha he'i dato FAO) omoheñói desplazamiento ha ombyai agricultura familiar, dedicado subsistencia-pe guarã.

Ha péva reheve amohu'ã ko árape episodio, rojohecha pe oúvape!

Oiméramo reguereko mba’e comentario térã sugerencia umi episodio oúvape ĝuarã, ikatu rehai chéve peteĩ comentario.

Hej. Hvordan har du det? Velkommen til dette morgenshow, fra De Kanariske Øer til verden, med et nyt afsnit af vores podcast om menneskerettigheder og andre kuriositeter. Det er en fornøjelse at være her en dag mere og dele historier og oplevelser med dig.

Ind imellem dukker et nyt produkt op, som ender med at dukke op på hver tallerken.

Den overdrevne dyrkning af quinoa, den fashionable 'superfood' i Vesten, har forårsaget alvorlige landbrugskriser i producentlande som Bolivia eller Peru.

Og som det ofte sker, er prisen på quinoa tredoblet, og stigningen i det dyrkede areal (som er gået fra 48.897 hektar i 2007 til mere end firs tusinde i 2016 ifølge FAO-data) har forårsaget fordrivelse og undermineret familielandbrug, dedikeret til underhold.

Og med dette afslutter jeg dagens afsnit, vi ses i næste!

Hvis du har kommentarer eller forslag til fremtidige afsnit, kan du skrive en kommentar til mig.

Allinllachu. Imaynallam? Allin hamusqayki kay paqarin rikuchiyman, Islas Canariasmanta pachantinman, huk musuq episodio podcastniykumanta derechos humanosmanta huk curiosidadkunamantapas. Ancha kusikuymi huk punchawtawan kaypi kayqa, willakuykunatawan experienciakunata qankunawan willakuspay.

Sapa kuti huk musuq ruru rikurin, chaymi tukun sapa platopi rikurimunanpaq.

Kinuwa, Occidente suyupi modapi kaq ‘superalimento’ nisqa, llumpay tarpuyqa, Bolivia utaq Perú nisqa ruruchiq suyukunapi hatun sasachakuykunata agrario nisqakunata hatarichin.

Hinaspa sapa kuti pasasqanman hina, kinuwapa chaninmi kimsa kutita mirarun, chaynallataqmi tarpusqa allpa yapakusqanpas (2007 watapi 48.897 hectáreas nisqamanta, 2016 watapi pusaq chunka waranqa masninman, FAO nisqapa willakuyninman hina) desplazamiento nisqakunatam ruwarun, chaynallataqmi ayllu tarpuytapas pisiyachirqa, dedicado subsistencia nisqaman.

Hinaspa kaywan kunan p'unchaw episodiota tukuni, qatiqninpi tupasun!

Sichus ima rimayniykipas utaq yuyaychayniykipas hamuq episodiokunapaq kan chayqa, huk rimayta qillqamuwaq.

PODCAST
La quinoa



Patricia López Muñoz
Técnico Superior en Animación Sociocultural
Técnico Especialista en Inmigración
Técnico Superior en Integración Social

viernes, 9 de agosto de 2024

Historias desde el Horror (XLIV): Jesse Owens y Lutz Long

Hola. ¿cómo están ? Bienvenidos a este programa matutino , desde Canarias para el mundo, con un nuevo episodio de nuestro podcast sobre derechos humanos u otras curiosidades. Un placer estar aquí un día más, compartiendo historias y experiencias con ustedes.

Ya he hablado en esta sección sobre los deportistas que han soportado los horrores del Holocausto.

Pero hoy les traigo una feliz: Jesse Owens y Lutz Long . El primero era negro; el segundo, blanco...el prototipo de alemán que tan feliz hacían a los nazis.

A Jesse Owens le quedaba un salto y estaba a punto de ser eliminado y Lutz le indicó donde debía pisar.

A Hitler le fastidió mucho. Y ellos fueron amiguísimos hasta la muerte del alemán en la 2ª Guerra Mundial y Jesse Owens en 1980. Este no se libró del racismo.

Y con esto concluyo el episodio de hoy, ¡nos vemos en el próximo!


Si tienes algún comentario o sugerencia para futuros episodios, puedes escribirme un comentario.


Hello. How are you? Welcome to this morning show, from the Canary Islands to the world, with a new episode of our podcast on human rights and other curiosities. It's a pleasure to be here one more day, sharing stories and experiences with you.

I've already talked in this section about the athletes who have endured the horrors of the Holocaust.

But today I bring you a happy one: Jesse Owens and Lutz Long. The first was black; the second, white... the prototype of the German who made the Nazis so happy.

Jesse Owens had one jump left and was about to be eliminated and Lutz told him where to step.

Hitler was very annoyed. And they were very good friends until the death of the German in World War II and Jesse Owens in 1980. He was not free from racism.

And with this I conclude today's episode, see you in the next one!

If you have any comments or suggestions for future episodes, you can write me a comment.

Hallo. Wie geht es dir? Willkommen zu dieser Morgensendung von den Kanarischen Inseln in die Welt mit einer neuen Folge unseres Podcasts über Menschenrechte und andere Kuriositäten. Es ist mir eine Freude, noch einen Tag hier zu sein und Geschichten und Erfahrungen mit Ihnen zu teilen.

Ich habe in diesem Abschnitt bereits über die Sportler gesprochen, die die Schrecken des Holocaust ertragen haben.

Aber heute bringe ich Ihnen einen glücklichen: Jesse Owens und Lutz Lang. Der erste war schwarz, der zweite weiß ... der Prototyp des Deutschen, der die Nazis so glücklich machte.

Jesse Owens hatte noch einen Sprung vor sich und war kurz davor, eliminiert zu werden, und Lutz sagte ihm, wo er hintreten sollte.

Hitler war sehr verärgert . Und sie waren sehr gute Freunde bis zum Tod des Deutschen im Zweiten Weltkrieg und Jesse Owens im Jahr 1980. Er war nicht frei von Rassismus.

Und damit beende ich die heutige Folge, wir sehen uns in der nächsten!

Wenn Sie Kommentare haben oder Anregungen für zukünftige Folgen habt, könnt ihr mir gerne einen Kommentar schreiben.

Holà. Comment est-ce ? Bienvenidos a ce programme matutino, des Canarias para el mundo, avec un nouvel épisode de notre podcast sur les droits humains et d'autres curiosités. Un placer ici un jour plus, en comparant les histoires et les expériences avec nous.

Il s'est rendu dans cette section des déportistes qui ont soutenu les horreurs de l'Holocauste.

Mais aujourd'hui, ils ont un bonheur : Jesse Owens et Lutz Long. El primero était nègre; le deuxième, blanc... le prototype d'un allemand qui est heureux de devenir les nazis.

Jesse Owens a fait un saut et est arrivé au point d'être éliminé et Lutz a indiqué où il devait pisar.

Et Hitler a été très exigeant. Et ils ont été amis jusqu'à la mort de l'Allemand lors de la 2e guerre mondiale de Jesse Owens en 1980. Ce livre n'est plus sur le racisme.

Et avec cela, nous concluons l'épisode d'aujourd'hui, nous nous verrons dans le prochain !

Si vous avez un commentaire ou une suggestion pour les futurs épisodes, vous pouvez écrire un commentaire.


مرحبا. كيف حالك؟ مرحبا بكم في حلقة هذا الصباح، من جزر الكناري إلى العالم، مع حلقة جديدة من البودكاست الخاص بنا حول حقوق الإنسان وغيرها من الفضوليات. إنه لمن دواعي سروري أن أكون هنا يومًا آخر، لأشارككم القصص والخبرات.

لقد تحدثت بالفعل في هذا القسم عن الرياضيين الذين تحملوا أهوال الهولوكوست.

لكنني اليوم أحضر لكم قصة سعيدة: جيسي أوينز ولوتز لونج. الأول كان أسود؛ والثاني أبيض... النموذج الأولي للألماني الذي أسعد النازيين كثيرًا.

كان لدى جيسي أوينز قفزة واحدة متبقية وكان على وشك الإقصاء وأخبره لوتز أين يجب أن يخطو.

كان هتلر منزعجًا للغاية. وكانا صديقين حميمين للغاية حتى وفاة الألماني في الحرب العالمية الثانية وجيسي أوينز في عام 1980. لم يكن خاليًا من العنصرية.

وبهذا أنهي حلقة اليوم، إلى اللقاء في الحلقة القادمة!

إذا كان لديك أي تعليقات أو اقتراحات لحلقات مستقبلية، يمكنك كتابة تعليق لي.

안녕하세요. 잘 지내시나요? 카나리아 제도에서 전 세계로, 인권과 기타 호기심을 다룬 새로운 팟캐스트 에피소드와 함께 오늘 아침 쇼에 오신 것을 환영합니다. 여러분과 이야기와 경험을 공유하며 하루 더 여기 있게 되어 기쁩니다.

이 섹션에서는 홀로코스트의 공포를 견뎌낸 운동선수들에 대해 이미 이야기했습니다.

하지만 오늘은 행복한 사람을 소개합니다. 제시 오웬스와 루츠 롱입니다. 첫 번째는 흑인이었고 두 번째는 백인이었습니다. 나치를 행복하게 만든 독일인의 원형이었습니다.

제시 오웬스는 점프를 한 번만 더 해야 했고 탈락 직전이었는데 루츠가 그에게 어디로 발을 디뎌야 할지 알려주었습니다.

히틀러는 매우 화가 났습니다. 그리고 그들은 2차 세계 대전에서 독일인이 죽고 제시 오웬스가 1980년에 죽을 때까지 아주 친한 친구였습니다. 그는 인종 차별에서 자유롭지 못했습니다.

오늘의 에피소드는 여기서 마무리하고 다음 에피소드에서 뵙겠습니다!

향후 에피소드에 대한 의견이나 제안 사항이 있으면 댓글을 작성해 주세요.


שלום. מה שלומך? ברוכים הבאים לתוכנית הבוקר הזו, מהאיים הקנריים לעולם, עם פרק חדש בפודקאסט שלנו על זכויות אדם וסקרנות אחרת. תענוג להיות כאן עוד יום אחד, לחלוק איתך סיפורים וחוויות.

כבר דיברתי במדור הזה על הספורטאים שספגו את זוועות השואה.

אבל היום אני מביא לכם אחד שמח: ג'סי אוונס ולוץ לונג. הראשון היה שחור; השני, לבן... אב הטיפוס של הגרמני ששימח את הנאצים כל כך.

לג'סי אוונס נותרה קפיצה אחת והיא עומדת להיות חוסלה ולוץ אמר לו היכן לצעוד.

היטלר התעצבן מאוד. והם היו חברים טובים מאוד עד מותו של הגרמני במלחמת העולם השנייה וג'סי אוונס ב-1980. הוא לא היה נקי מגזענות.

ובזה אני מסיים את הפרק של היום, נתראה בפרק הבא!

אם יש לך הערות או הצעות לפרקים עתידיים, אתה יכול לכתוב לי תגובה.


PODCAST
Historias desde el Horror (XLIV): Jesse Owens y Lutz Long



Patricia López Muñoz
Técnico Superior en Animación Sociocultural
Técnico Especialista en Inmigración
Técnico Superior en Integración Social

domingo, 4 de agosto de 2024

Transfobia e interfobia olímpica






                                                        EL DIARIO.ES

Sobre Imane Khelif:
-Cada olimpiada trae sus historias y la de esta es la transfobia 
-Me decepciona las opiniones de algunos deportistas y de una escritora. 
-En el caso de una deportista, abiertamente lesbiana, que jugaba en una época en la que su colectivo estaba muy estigmatizado y ahora le parece mal que haya una chica intersexual . Es lo mismo que los migrantes que rechazan a otros migrantes.
-Cierta gimnasta artística mide 1'42, pero tiene una potencia bestial. ¿Las más altas están en desventaja o deben entrenar más?
Esto es transfobia y racismo.


About Imane Khelif:
-Each Olympics brings its stories and this one is transphobia
-I am disappointed by the opinions of some athletes and a writer.
-In the case of an athlete, openly lesbian, who played at a time when her group was very stigmatized and now she thinks it is wrong that there is an intersex girl. It is the same as migrants who reject other migrants.
-A certain artistic gymnast is 1'42, but has a beastly power. Are the taller ones at a disadvantage or should they train more?
This is transphobia and racism.



Über Imane Khelif:
- Jede Olympiade bringt ihre Geschichten mit sich und diese handelt von Transphobie
- Ich bin enttäuscht von den Meinungen einiger Athleten und eines Autors.
- Im Fall einer Sportlerin, die offen lesbisch ist und zu einer Zeit spielte, als ihre Gruppe sehr stigmatisiert und nun findet sie es falsch, dass es ein intersexuelles Mädchen gibt. Das ist dasselbe wie bei Migranten, die andere Migranten ablehnen.

-Eine gewisse Kunstturnerin ist 1'42 groß, hat aber eine tierische Kraft. Sind die Größeren im Nachteil oder sollten sie mehr trainieren?
Das ist Transphobie und Rassismus.
A propos d'Imane Khelif :
- Chaque JO apporte son lot d'histoires et celle-ci est celle de la transphobie
- Je suis déçue par les avis de certains athlètes et d'une écrivaine.
- Dans le cas d'une athlète, ouvertement lesbienne, qui a joué à une époque où son groupe était très stigmatisée et maintenant elle pense que c'est mal qu'il y ait une fille intersexuée. C'est la même chose pour les migrants qui rejettent les autres migrants.
-Une certaine gymnaste artistique mesure 1'42, mais a une puissance bestiale. Les plus grandes sont-elles désavantagées ou devraient-ils s'entraîner davantage ?
C'est de la transphobie et du racisme.


عن إيمان خليف:
- كل دورة أولمبية تحمل قصصها وهذه هي رهاب المتحولين جنسيا
- أشعر بخيبة أمل إزاء آراء بعض الرياضيين وكاتب.
- في حالة رياضية مثلية الجنس بشكل علني، لعبت في الوقت الذي كانت فيه مجموعتها موصومة بالعار للغاية والآن تعتقد أنه من الخطأ وجود فتاة خنثوية. إنه نفس الشيء بالنسبة للمهاجرين الذين يرفضون المهاجرين الآخرين.
- لاعبة جمباز فنية يبلغ طولها 1'42، لكنها تتمتع بقوة وحشية. هل هل يجب على الأشخاص الأطول قامة أن يتدربوا أكثر؟

هذا رهاب المتحولين جنسياً والعنصرية.


PODCAST
Transfobia e interfobia olímpica

Patricia López Muñoz
Técnico Superior en Animación Sociocultural
Técnico Especialista en Inmigración
Técnico Superior en Integración Social

LIBROS DEL MUNDO| Dog Soldiers, un retrato de la guerra de Vietnam

Hola. ¿cómo están ? Bienvenidos a este programa matutino , desde Canarias para el mundo, con un nuevo episodio de nuestro podcast sobre derechos humanos u otras curiosidades. Un placer estar aquí un día más, compartiendo historias y experiencias con ustedes.


Cuando hablamos de la Guerra del Vietnam, nos acordamos de "Apocalypse now",  "La chaqueta metálica" o "Nacido el 4 de julio" que son los iconos que dan al público una visión de la barbarie. Pero estamos en la sección de literatura y les traigo  "Dog Soldiers" de Robert Stone su obra más representativa. Publicada en Estados Unidos en 1975.

A la guerra iban jóvenes pobres. En la novela se ve las 2 caras: los felices hippies que se negaban a alistarse y otros que acababan en la drogadicción. Es en este punto donde podemos introducir la figura del protagonista, John Converse, periodista de poca monta que tras escribir una obra de teatro, va de corresponsal de guerra ,donde cae en círculos poco aconsejables hasta ver una tabla de salvación en tres kgs. de purísima heroína para vender al mejor postor de su país natal.

Les puedo asegurar que es tan detallista que sientes el ambiente asfixiante de esa época

Y con esto concluyo el episodio de hoy, ¡nos vemos en el próximo!

Si tienes algún comentario o sugerencia para futuros episodios, puedes escribirme un comentario.

Hello. How are you? Welcome to this morning program, from the Canary Islands to the world, with a new episode of our podcast on human rights and other curiosities. It's a pleasure to be here one more day, sharing stories and experiences with you.

When we talk about the Vietnam War, we remember "Apocalypse Now", "Full Metal Jacket" or "Born on the Fourth of July" which are the icons that give the public a vision of barbarism. But we are in the literature section and I bring you "Dog Soldiers" by Robert Stone, his most representative work. Published in the United States in 1975.

Poor young people went to war. In the novel you see the 2 faces: the happy hippies who refused to enlist and others who ended up in drug addiction. It is at this point that we can introduce the figure of the protagonist, John Converse, a small-time journalist who, after writing a play, becomes a war correspondent, where he falls into unwise circles until he sees a lifeline in three kilos of pure heroin to sell to the highest bidder in his native country.

I can assure you that it is so detailed that you feel the suffocating atmosphere of that time

And with this I conclude today's episode, see you in the next one!

If you have any comments or suggestions for future episodes, you can write me a comment.

Hallo. Wie geht es Ihnen? Willkommen zu diesem Morgenprogramm, von den Kanarischen Inseln in die Welt, mit einer neuen Folge unseres Podcasts über Menschenrechte und andere Kuriositäten. Es ist mir eine Freude, noch einen Tag hier zu sein und Geschichten und Erfahrungen mit Ihnen zu teilen.

Wenn wir über den Vietnamkrieg sprechen, erinnern wir uns an „Apocalypse Now“, „Full Metal Jacket“ oder „Geboren am 4. Juli“, die Ikonen, die der Öffentlichkeit eine Vision der Barbarei vermitteln. Aber wir sind im Literaturbereich und ich bringe Ihnen „Dog Soldiers“ von Robert Stone, sein repräsentativstes Werk. Veröffentlicht in den Vereinigten Staaten im Jahr 1975.

Arme junge Leute zogen in den Krieg. In dem Roman sehen Sie die 2 Gesichter: die glücklichen Hippies, die sich weigerten, sich zu melden, und andere, die in der Drogensucht endeten. An dieser Stelle können wir die Figur des Protagonisten John Converse vorstellen, einen kleinen Journalisten, der, nachdem er ein Theaterstück geschrieben hat, Kriegskorrespondent wird, wo er in unkluge Kreise gerät, bis er in drei Kilo reinem Heroin, das er an den Meistbietenden in seinem Heimatland verkaufen kann, eine Rettungsleine sieht.

Ich kann Ihnen versichern, dass es so detailliert ist, dass Sie die erstickende Atmosphäre dieser Zeit spüren.

Und damit beende ich die heutige Folge, wir sehen uns in der nächsten!

Wenn Sie Anmerkungen oder Vorschläge für zukünftige Folgen haben, können Sie mir einen Kommentar schreiben.

Bonjour, comment allez-vous ? Bienvenue à ce programme matinal, des îles Canaries au monde, avec un nouvel épisode de notre podcast sur les droits de l'homme et d'autres curiosités. C'est un plaisir d'être ici un jour de plus, de partager des histoires et des expériences avec vous.

Quand on parle de la guerre du Vietnam, on se souvient de "Apocalypse Now", "Full Metal Jacket" ou "Born on the Fourth of July" qui sont les icônes qui donnent au public une vision de la barbarie. Mais nous sommes dans la section littérature et je vous présente "Dog Soldiers" de Robert Stone, son œuvre la plus représentative. Publié aux États-Unis en 1975.

Des jeunes pauvres sont partis à la guerre. Dans le roman, on voit les 2 visages : les hippies heureux qui ont refusé de s'enrôler et d'autres qui ont fini par devenir toxicomanes. C'est à ce stade que nous pouvons introduire la figure du protagoniste, John Converse, un petit journaliste qui, après avoir écrit une pièce de théâtre, devient correspondant de guerre, où il tombe dans des cercles imprudents jusqu'à ce qu'il voie une bouée de sauvetage dans trois kilos d'héroïne pure à vendre au plus offrant dans son pays natal.

Je peux vous assurer que c'est tellement détaillé que l'on ressent l'atmosphère étouffante de cette époque

Et c'est ainsi que je conclus l'épisode d'aujourd'hui, à bientôt pour le prochain !

Si vous avez des commentaires ou des suggestions pour les prochains épisodes, vous pouvez m'écrire un commentaire.

مرحبا. كيف حالك؟ مرحبا بكم في برنامج هذا الصباح، من جزر الكناري إلى العالم، مع حلقة جديدة من البودكاست الخاص بنا حول حقوق الإنسان وغيرها من الفضوليات. إنه لمن دواعي سروري أن أكون هنا يومًا آخر، لمشاركة القصص والخبرات معكم.

عندما نتحدث عن حرب فيتنام، نتذكر "Apocalypse Now" أو "Full Metal Jacket" أو "Born on the Fourth of July" وهي الأيقونات التي تمنح الجمهور رؤية للهمجية. لكننا في قسم الأدب وأحضر لك "Dog Soldiers" لروبرت ستون، عمله الأكثر تمثيلاً. نُشر في الولايات المتحدة عام 1975.

ذهب الشباب الفقراء إلى الحرب. في الرواية ترى وجهين: الهيبيين السعداء الذين رفضوا التجنيد وآخرين انتهى بهم الأمر إلى إدمان المخدرات. وهنا نستطيع أن نتعرف على شخصية البطل جون كونفيرس، وهو صحفي صغير يتحول بعد كتابة مسرحية إلى مراسل حربي، حيث يقع في دوائر غير حكيمة حتى يرى طوق نجاة في ثلاثة كيلوغرامات من الهيروين الخالص ليبيعها لمن يدفع أعلى سعر في بلده الأصلي.

أؤكد لكم أن القصة مفصلة للغاية بحيث تشعرون بالأجواء الخانقة في ذلك الوقت

وهذا ما أختتم به حلقة اليوم، إلى اللقاء في الحلقة القادمة!

إذا كان لديكم أي تعليقات أو اقتراحات لحلقات مستقبلية، يمكنكم أن تكتبوا لي تعليقًا.


Xin chào. Bạn khỏe không? Chào mừng đến với chương trình buổi sáng này, từ Quần đảo Canary đến thế giới, với một tập mới của podcast của chúng tôi về nhân quyền và những điều kỳ lạ khác. Thật vui khi được ở đây thêm một ngày nữa, chia sẻ những câu chuyện và trải nghiệm với bạn.

Khi chúng ta nói về Chiến tranh Việt Nam, chúng ta nhớ đến "Apocalypse Now", "Full Metal Jacket" hoặc "Born on the Fourth of July" là những biểu tượng mang đến cho công chúng một viễn cảnh về sự man rợ. Nhưng chúng ta đang ở phần văn học và tôi mang đến cho bạn "Dog Soldiers" của Robert Stone, tác phẩm tiêu biểu nhất của ông. Được xuất bản tại Hoa Kỳ vào năm 1975.

Những người trẻ nghèo đã ra trận. Trong tiểu thuyết, bạn thấy 2 khuôn mặt: những người hippies vui vẻ từ chối nhập ngũ và những người khác đã kết thúc trong nghiện ma túy. Đây là lúc chúng ta có thể giới thiệu nhân vật chính, John Converse, một nhà báo nhỏ, sau khi viết một vở kịch, trở thành phóng viên chiến trường, nơi anh ta rơi vào vòng luẩn quẩn cho đến khi anh ta nhìn thấy một sợi dây cứu sinh trong ba kg heroin nguyên chất để bán cho người trả giá cao nhất ở quê hương mình.

Tôi có thể đảm bảo với bạn rằng nó rất chi tiết đến nỗi bạn cảm nhận được bầu không khí ngột ngạt của thời đại đó

Và với điều này, tôi kết thúc tập phim hôm nay, hẹn gặp lại các bạn trong tập tiếp theo!

Nếu bạn có bất kỳ bình luận hoặc đề xuất nào cho các tập phim trong tương lai, bạn có thể viết bình luận cho tôi.

नमस्कार। थै कियां हो? मानवाधिकार अर दूजी जिग्यासावां माथै म्हारै पॉडकास्ट रै एक नवै एपिसोड रै साथै, कैनरी द्वीप समूह सूं लेयर दुनिया तांई, इण सुबह रै कार्यक्रम मांय थारो स्वागत है। एक दिन और अठै आ'र थारै सागै कहाणियां अर अनुभव साझा करणो घणो राजी है।

जद आपां वियतनाम युद्ध री बात करां तो आपां नै "एपोकैलिप्स नाउ", "फुल मेटल जैकेट" या "बोर्न ऑन द फोरथ ऑफ जुलाई" याद आवै है, जका लोगां नै बर्बरता रो दर्शन देवै है। पण आपां साहित्य रै खंड मांय हां अर म्हैं थारै वास्तै राबर्ट स्टोन री "डॉग सोल्जर्स" ल्याऊं हूं, जिकी बां री सबसूं प्रतिनिधि रचना है। अमरीका मांय 1975 मांय छप्यो।

गरीब जवान लोग युद्ध रै वास्तै गया। उपन्यास रै मांय थै दो चेहरा देख सको हो: सुखी हिप्पी जिका भर्ती होवण सूं मना कर दियो अर दूजा लोग जिका नशा री लत में पड़ग्या। इण बिंदु माथै आपां नायक, जॉन कॉन्वर्स री आकृति रो परिचय करा सकां, एक छोटो सो पत्रकार जिको एक नाटक लिख्यां पछै एक युद्ध संवाददाता बण जावै है, जठै बो नासमझ घेरा मांय पड़ जावै है जद तांई बो तीन किलो री जीवन रेखा नीं देख लेवै है। शुद्ध हेरोइन नै आपरै पैतृक देश रै मांय सबसूं ज्यादा बोली लगाबा आळा नै बेचणो है।

मैं थानै भरोसो दिरा सकूं कै ओ इतरो विस्तृत है कै थै उण बगत रो दमघोंटू माहौल महसूस करो हो।

अर इण सूं म्हैं आज रो एपिसोड समाप्त करूं, आगला एपिसोड मांय मिलस्यां!

जे थारै कनै आगला एपिसोड रै वास्तै कोई टिप्पणी या सुझाव है तो थै म्हानै एक टिप्पणी लिख सको हो।


Ciao. Come steto? Benvenuti in questo programma mattinale, dalle Canarie al mondo, con una nuova puntata del nostro podcast sui diritti umani e altre curiosità. Xe un piaser esar qua un giorno in pì, condividendo storie e esperiense co ti.

Quando parlemo dela guera del Vietnam, se ricordemo "Apocalypse Now", "Full Metal Jacket" o "Born on the Fourth of July" che xe le icone che ghe dà al publico una vision de barbarie. Ma semo nela rubrica de leteratura e ve porto "Soldati cani" de Robert Stone, la sua opera più rapresentativa. Publicà nei Stati Unii nel 1975.

I poareti zovani i xe ndài in guera. Nel romanzo se vedi le 2 facce: i hippie felici che se ga rifiutà de arruolarse e altri che xe finidi in droga. Xe a sto punto che podemo introduxer ła figura del protagonista, Giovanni Converse, un giornałista de picoło tenpo che, dopo vér scrito un teatro, el deventa corispondente de guera, dove el casca in serchi poco sapi fin che el vede na corda de salvatagio in tre chili de eroina pura da vendare al pì alto oferente del so paexe nativo.

Ve posso assicurar che xe cussì dettagliato che si sente l'atmosfera soffocante de quel tempo .

E con questo concludo l'episodio de oggi, ci vedemo nel prossimo!

Se avete qualche commento o suggerimento per episodi futuri, potete scrivermi un commento.

PODCAST

 LIBROS DEL MUNDO| Dog Soldiers, un retrato de la guerra de Vietnam 





 Patricia López Muñoz
Técnico Superior en Animación Sociocultural
Técnico Especialista en Inmigración
Técnico Superior en Integración Social



sábado, 3 de agosto de 2024

SOSTENIBILIDAD| ¿A dónde va nuestra basura?

Hola. ¿cómo están ? Bienvenidos a este programa matutino , desde Canarias para el mundo, con un nuevo episodio de nuestro podcast sobre derechos humanos u otras curiosidades. Un placer estar aquí un día más, compartiendo historias y experiencias con ustedes.

Una vez los servicios municipales recogen el contenido de cada una de las distintos contenedores de basura doméstica, esta se reparte por una serie de centros donde se trata de sacar el máximo partido, ya sea reciclándolos o convirtiéndolos en algún otro recurso de utilidad.

En Gran Canaria, estos restos eran depositados en los vertederos, al igual que el 72% de la basura generada en en la isla, según los últimos datos de 2021. Pero ahora son trasladados a este punto de la isla, el pabellón de Ecogrit Glass, para ser manipulados y moldeados hasta darles un nuevo propósito. Es lo que se conoce como economía circular, un modelo pensado en cerrar el ciclo de vida de los productos, esto es, reducir, reutilizar, reparar y reciclar los residuos generados por las actividades económicas.

Por cierto.  A ver si dejan de tirar enseres domésticos en las esquinas. 

Y con esto concluyo el episodio de hoy, ¡nos vemos en el próximo!

Si tienes algún comentario o sugerencia para futuros episodios, puedes escribirme un comentario.

Hello. How are you? Welcome to this morning program, from the Canary Islands to the world, with a new episode of our podcast on human rights and other curiosities. It is a pleasure to be here one more day, sharing stories and experiences with you.

Once the municipal services collect the contents of each of the different household waste containers, it is distributed to a series of centers where they try to get the most out of it, either by recycling it or converting it into some other useful resource.

In Gran Canaria, these remains were deposited in landfills, as was 72% of the garbage generated on the island, according to the latest data from 2021. But now they are transferred to this point on the island, the Ecogrit Glass pavilion, to be manipulated and molded to give them a new purpose. This is what is known as the circular economy, a model designed to close the life cycle of products, that is, reduce, reuse, repair and recycle the waste generated by economic activities.

Let's hope they stop throwing household items in the corners.

And with this I conclude today's episode, see you in the next one!

If you have any comments or suggestions for future episodes, you can write me a comment.


Hallo. Wie geht es Ihnen? Willkommen zu diesem Morgenprogramm, von den Kanarischen Inseln in die Welt, mit einer neuen Folge unseres Podcasts über Menschenrechte und andere Kuriositäten. Es ist mir eine Freude, noch einen Tag hier zu sein und Geschichten und Erfahrungen mit Ihnen zu teilen.

Sobald die kommunalen Dienste sammeln Der Inhalt der einzelnen Haushaltsmüllbehälter wird an eine Reihe von Zentren verteilt, wo versucht wird, das Beste daraus zu machen, entweder durch Recycling oder durch Umwandlung in eine andere nützliche Ressource.

Auf Gran Canaria wurden diese Überreste auf Mülldeponien entsorgt, wie dies nach den neuesten Daten aus dem Jahr 2021 72 % des auf der Insel anfallenden Mülls tat. Aber jetzt werden sie an diesen Punkt auf der Insel, den Pavillon von Ecogrit Glass, gebracht, um manipuliert und geformt, um ihnen einen neuen Zweck zu geben. Dies ist die sogenannte Kreislaufwirtschaft, ein Modell, das darauf abzielt, den Lebenszyklus von Produkten zu schließen, d. h. den durch wirtschaftliche Aktivitäten erzeugten Abfall zu reduzieren, wiederzuverwenden, zu reparieren und zu recyceln.

Hoffen wir, dass sie aufhören, Haushaltsgegenstände in die Ecken zu werfen.

Und damit beende ich die heutige Folge, wir sehen uns in der nächsten!

Wenn Sie Anmerkungen oder Vorschläge für zukünftige Folgen haben, können Sie mir gerne einen Kommentar schreiben.

Bonjour, comment allez-vous ? Bienvenue à ce programme matinal, des îles Canaries au monde, avec un nouvel épisode de notre podcast sur les droits de l'homme et d'autres curiosités. C'est un plaisir d'être ici un jour de plus, pour partager des histoires et des expériences avec vous.

Une fois que les services municipaux collectent le contenu de chacun des différents conteneurs de déchets ménagers, il est distribué dans une série de centres où ils essaient d'en tirer le meilleur parti, soit en le recyclant, soit en le transformant en une autre ressource utile.

À Gran Canaria, ces restes ont été déposés dans des décharges, comme 72 % des déchets générés sur l'île, selon les dernières données de 2021. Mais maintenant, ils sont transférés à ce point de l'île, le pavillon Ecogrit Glass, pour être manipulés et moulés pour leur donner un nouveau but. C'est ce que l'on appelle l'économie circulaire, un modèle conçu pour fermer le cycle de vie des produits, c'est-à-dire réduire, réutiliser, réparer et recycler les déchets générés par les activités économiques.

Espérons qu'ils arrêtent de jeter des objets ménagers dans les coins.

Et avec cela je conclus l'épisode d'aujourd'hui, à bientôt pour le prochain !

Si vous avez des commentaires ou des suggestions pour les prochains épisodes, vous pouvez m'écrire un commentaire.


مرحبا. كيف حالك؟ مرحبا بكم في برنامج هذا الصباح، من جزر الكناري إلى العالم، مع حلقة جديدة من البودكاست الخاص بنا حول حقوق الإنسان وغيرها من الفضوليات. إنه لمن دواعي سروري أن أكون هنا يومًا آخر، لمشاركة القصص والخبرات معكم.

بمجرد أن تجمع الخدمات البلدية محتويات كل حاوية من حاويات النفايات المنزلية المختلفة، يتم توزيعها على سلسلة من المراكز حيث يحاولون الحصول على أقصى استفادة منها، إما عن طريق إعادة تدويرها أو تحويلها إلى بعض الموارد المفيدة الأخرى.

في جران كناريا، تم إيداع هذه البقايا في مكبات النفايات، كما حدث مع 72٪ من القمامة المتولدة في الجزيرة، وفقًا لأحدث البيانات من عام 2021. ولكن الآن يتم نقلها إلى هذه النقطة على الجزيرة، جناح Ecogrit Glass، للتلاعب بها وتشكيلها لمنحها غرضًا جديدًا. هذا ما يُعرف بالاقتصاد الدائري، وهو نموذج مصمم لإغلاق دورة حياة المنتجات، أي تقليل وإعادة استخدام وإصلاح وإعادة تدوير النفايات الناتجة عن الأنشطة الاقتصادية.

دعونا نأمل أن يتوقفوا عن رمي الأدوات المنزلية في الزوايا.

وبهذا أختم حلقة اليوم، أراكم في الحلقة القادمة!

إذا كان لديك أي تعليقات أو اقتراحات للحلقات القادمة، يمكنك أن تكتب لي تعليق.


안녕하세요. 잘 지내시나요? 카나리아 제도에서 전 세계로, 인권과 기타 호기심을 자극하는 새로운 팟캐스트 에피소드와 함께 오늘 아침 프로그램에 오신 것을 환영합니다. 하루 더 이곳에 와서 여러분과 이야기와 경험을 공유하게 되어 기쁩니다.

지방 자치 단체에서 각 가정용 쓰레기 용기의 내용물을 수거하면 이를 여러 센터에 분배하여 재활용하거나 다른 유용한 자원으로 전환하여 최대한 활용하려고 합니다.

그란 카나리아에서는 이러한 잔해가 매립지에 버려졌고, 2021년 최신 데이터에 따르면 섬에서 발생하는 쓰레기의 72%가 매립지였습니다. 하지만 이제 이 쓰레기는 섬의 이 지점인 Ecogrit Glass 파빌리온으로 옮겨져 조작되고 성형되어 새로운 용도로 사용됩니다. 이것이 순환 경제로 알려진 것으로, 경제 활동으로 인해 발생하는 폐기물을 줄이고, 재사용하고, 수리하고, 재활용하는 제품의 수명 주기를 마감하도록 설계된 모델입니다.

그들이 가정용품을 구석에 버리는 일이 없기를 바랍니다.

그럼 오늘 방송은 이걸로 마무리하고 다음 방송에서 만나요!

향후 에피소드에 대한 의견이나 제안 사항이 있으면 댓글을 작성해 주세요.

PODCAST



Patricia López Muñoz 
Técnico Superior en Animación Sociocultural 
Técnico Especialista en Inmigración 
Técnico Superior en Integración Social 


viernes, 2 de agosto de 2024

Lxs xenófobxs no tienen freno

 




A los xenófobos les molesta todo. Tenemos becas que permiten el acceso a los estudios. Quizás si pensáramos en eso y no en tener el último móvil o las últimas playeras y enseñáramos más valores y respeto, no se dirían cosas horripilantes. Lo digo porque lxs niñxs son esponjas y copian actitudes.

Ya no es solo xenofobia. Es aporofobia pura y dura: les molesta que tengan lo mismo que tú.

Xenophobes are bothered by everything. We have scholarships that allow access to studies. Maybe if we thought about that and not about having the latest cell phone or the latest t-shirts and taught more values ​​and respect, horrible things wouldn't be said. I say this because children are sponges and copy attitudes.

It's not just xenophobia anymore. It's pure and simple aporophobia: they are bothered by the fact that they have the same thing as you.

Fremdenfeinde stört alles. Wir haben Stipendien, die den Zugang zum Studium ermöglichen. Vielleicht würden wir nicht so schlimme Dinge sagen, wenn wir uns nicht auf das neueste Handy oder die neuesten T-Shirts konzentrieren, sondern mehr Werte und Respekt vermitteln würden. Ich sage das, weil Kinder wie Schwämme sind und Einstellungen kopieren.

Das ist nicht der Fall. nicht mehr nur Fremdenfeindlichkeit. Es ist schlicht und einfach Aporophobie: Sie sind daran gestört, dass sie dasselbe haben wie Sie.

Les xénophobes sont gênés par tout. Nous avons des bourses qui permettent d’accéder aux études. Peut-être que si nous y réfléchissions, sans avoir le dernier téléphone portable ou les derniers t-shirts et enseignions plus de valeurs et de respect, des choses horribles ne seraient pas dites. Je dis cela parce que les enfants sont des éponges et copient les attitudes.

Ce n’est plus seulement de la xénophobie. C'est de l'aporophobie pure et simple : ils sont gênés par le fait qu'ils ont la même chose que vous.

إن كارهي الأجانب يزعجهم كل شيء. لدينا منح دراسية تسمح لهم بالدراسة. ربما لو فكرنا في ذلك ولم نفكر في امتلاك أحدث الهواتف المحمولة أو أحدث القمصان وتعليمنا المزيد من القيم والاحترام، لما قيلت أشياء فظيعة. أقول هذا لأن الأطفال يمتصون المواقف وينسخونها.

لم يعد الأمر مجرد كراهية للأجانب. إنه رهاب الأجانب بكل بساطة: إنهم يزعجهم حقيقة أنهم يعانون من نفس الشيء الذي تعاني منه.

외국인 혐오증은 모든 것에 괴로움을 느낍니다. 우리는 학업에 참여할 수 있는 장학금이 있습니다. 최신 휴대전화나 최신 티셔츠를 갖는 것에 대해 생각하지 않고 더 많은 가치와 존중심을 가르쳤다면 끔찍한 말을 하지 않았을지도 모릅니다. 제가 이렇게 말하는 이유는 아이들이 스펀지이고 태도를 모방하기 때문입니다.

더 이상 외국인 혐오증만은 아닙니다. 순수하고 단순한 아포로포비아입니다. 그들은 당신과 똑같은 것을 가지고 있다는 사실에 괴로움을 느낍니다.


Patricia López Muñoz
Técnico Superior en Animación Sociocultural
Técnico Especialista en Inmigración
Técnico Superior en Integración Social

Historias desde el Horror (XLIII): Colaboracionistas, ¿convicción u oportunismo?

Hola. ¿cómo están ? Bienvenidos a este programa matutino , desde Canarias para el mundo, con un nuevo episodio de nuestro podcast sobre derechos humanos u otras curiosidades. Un placer estar aquí un día más, compartiendo historias y experiencias con ustedes.

Los habitantes de las áreas ocupadas por los nazis en Europa, o los japoneses en Asia, se vieron forzados a tomar parte por uno u otro bando. Los que apoyaron al invasor recibieron el nombre de “colaboracionistas”. Considerados traidores a su patria, cuando las hostilidades cesaron y los ocupantes se retiraron, fueron objeto de marginación, represalias y a veces la misma muerte.

Los "colaboracionistas" suelen serlo por diferentes motivos: por afinidad ideológica, por simpatía por el enemigo, o por coincidencia en los objetivos, aunque también pueden serlo por coacción o incluso por miedo. En otros casos, los colaboracionistas esperan obtener ganancias, enriquecimiento o favores del enemigo.

Y sobra decir los beneficios de  algunas empresas del país hacían oídos sordos y anteponían sus interés económicos al bienestar de la población.

Y con esto concluyo el episodio de hoy, ¡nos vemos en el próximo!


Si tienes algún comentario o sugerencia para futuros episodios, puedes escribirme un comentario.

Hello. How are you? Welcome to this morning program, from the Canary Islands to the world, with a new episode of our podcast on human rights and other curiosities. It is a pleasure to be here one more day, sharing stories and experiences with you.

The inhabitants of the areas occupied by the Nazis in Europe, or the Japanese in Asia, were forced to take sides with one side or the other. Those who supported the invader were called "collaborators." Considered traitors to their homeland, when hostilities ceased and the occupiers withdrew, they were subject to marginalization, reprisals and sometimes even death.

"Collaborators" are usually so for different reasons: due to ideological affinity, sympathy for the enemy, or coincidence in objectives, although they can also be so due to coercion or even fear. In other cases, collaborators hope to obtain profits, enrichment or favors from the enemy.

Needless to say, some of the country's companies turned a deaf ear to profits and put their economic interests before the well-being of the population.

And with this I conclude today's episode, see you in the next one!

If you have any comments or suggestions for future episodes, you can write me a comment.

Hallo. Wie geht es Ihnen? Willkommen zu diesem Morgenprogramm, von den Kanarischen Inseln in die Welt, mit einer neuen Folge unseres Podcasts über Menschenrechte und andere Kuriositäten. Es ist mir eine Freude, noch einen Tag hier zu sein und Geschichten und Erfahrungen mit Ihnen zu teilen.

Die Bewohner der von den Nazis in Europa oder den Japanern in Asien besetzten Gebiete wurden gezwungen, sich auf die eine oder andere Seite zu stellen. Diejenigen, die den Eindringling unterstützten, wurden „Kollaborateure“ genannt. Als sie als Verräter ihres Heimatlandes betrachtet wurden, waren sie nach dem Ende der Feindseligkeiten und dem Rückzug der Besatzer Ausgrenzung, Repressalien und manchmal sogar dem Tod ausgesetzt.

„Kollaborateure“ sind normalerweise aus verschiedenen Gründen so: aufgrund ideologischer Affinität, Sympathie für den Feind oder Übereinstimmung in den Zielen, obwohl sie auch aufgrund von Zwang oder sogar Angst so sein können. In anderen Fällen hoffen Kollaborateure, vom Feind Profite, Bereicherung oder Gefälligkeiten zu erhalten.

Es versteht sich von selbst, dass einige Unternehmen des Landes Profitinteressen ignorierten und ihre wirtschaftlichen Interessen über das Wohl der Bevölkerung stellten.

Und damit beende ich die heutige Folge, wir sehen uns in der nächsten!

Wenn Sie Anmerkungen oder Vorschläge für zukünftige Folgen haben, können Sie mir gerne einen Kommentar schreiben.

Bonjour, comment allez-vous ? Bienvenue à ce programme matinal, des îles Canaries au monde, avec un nouvel épisode de notre podcast sur les droits de l'homme et d'autres curiosités. C'est un plaisir d'être ici un jour de plus, pour partager des histoires et des expériences avec vous.

Les habitants des zones occupées par les nazis en Europe, ou les Japonais en Asie, ont été obligés de prendre parti pour l'un ou l'autre camp. Ceux qui soutenaient l'envahisseur étaient appelés « collaborateurs ». Considérés comme des traîtres à leur patrie, lorsque les hostilités cessaient et que les occupants se retiraient, ils étaient sujets à la marginalisation, aux représailles et parfois même à la mort.

Les « collaborateurs » le sont généralement pour différentes raisons : par affinité idéologique, par sympathie pour l'ennemi ou par coïncidence dans les objectifs, bien qu'ils puissent aussi l'être par coercition ou même par peur. Dans d'autres cas, les collaborateurs espèrent obtenir des profits, un enrichissement ou des faveurs de l'ennemi.

Il va sans dire que certaines entreprises du pays ont fait la sourde oreille aux profits et ont fait passer leurs intérêts économiques avant le bien-être de la population.

Et c'est ainsi que je conclus l'épisode d'aujourd'hui, rendez-vous dans le prochain !

Si vous avez des commentaires ou des suggestions pour les prochains épisodes, vous pouvez m'écrire un commentaire.


مرحبا. كيف حالك؟ مرحبا بكم في برنامجنا الصباحي هذا، من جزر الكناري إلى العالم، مع حلقة جديدة من بودكاستنا حول حقوق الإنسان وغرائب ​​أخرى. إنه لمن دواعي سروري أن أكون هنا يومًا آخر، لأشارككم القصص والخبرات.

أُجبِر سكان المناطق التي احتلها النازيون في أوروبا، أو اليابانيون في آسيا، على الانحياز إلى جانب أو آخر. أولئك الذين دعموا الغزاة كانوا يُطلق عليهم "المتعاونون". وباعتبارهم خونة لوطنهم، عندما توقفت الأعمال العدائية وانسحب المحتلون، كانوا عرضة للتهميش والانتقام وأحيانًا حتى الموت.

عادةً ما يكون "المتعاونون" كذلك لأسباب مختلفة: بسبب التقارب الإيديولوجي، أو التعاطف مع العدو، أو التطابق في الأهداف، على الرغم من أنهم قد يكونون كذلك أيضًا بسبب الإكراه أو حتى الخوف. في حالات أخرى، يأمل المتعاونون في الحصول على أرباح أو إثراء أو خدمات من العدو.

لا شك أن بعض شركات الدولة تجاهلت الربح ووضعت مصالحها الاقتصادية فوق رفاهية السكان.

وبهذا أختم حلقة اليوم، إلى اللقاء في الحلقة القادمة!

إذا كان لديك أي تعليقات أو اقتراحات لحلقات مستقبلية، يمكنك أن تكتب لي تعليقًا.

こんにちは。お元気ですか?カナリア諸島から世界へ、人権やその他の興味深い事柄に関するポッドキャストの新エピソードをお届けする今朝の番組へようこそ。また 1 日ここにいて、皆さんと物語や体験を共有できることを嬉しく思います。

ヨーロッパのナチスやアジアの日本軍に占領された地域の住民は、どちらかの側につくことを余儀なくされました。侵略者を支持した人々は「協力者」と呼ばれました。敵対行為が終わり占領者が撤退すると、祖国への裏切り者とみなされ、疎外され、報復され、時には死にさえさらされました。

「協力者」になる理由はさまざまです。イデオロギー的な親近感、敵への同情、目的の一致などですが、強制や恐怖による場合もあります。他のケースでは、協力者は敵から利益、富、恩恵を得ることを望んでいます。

言うまでもなく、この国の企業の中には利益に耳を貸さず、国民の幸福よりも経済的利益を優先しているところもあります。

これで今日のエピソードは終わりです。次回もお楽しみに!

今後のエピソードについてご意見やご提案がありましたら、コメントを書いてください。

PODCAST







 Patricia López Muñoz
Técnico Superior en Animación Sociocultural
Técnico Especialista en Inmigración
Técnico Superior en Integración Social

BOOKS OF THE WORLD | The Legacy of William Gaskell

Discover the fascinating life and legacy of William Gaskell, the influential Unitarian minister, tireless social reformer, and literary part...