Y hemos visto que, cuando acontece una tragedia semejante, las redes sociales se convierten en un hervidero de odio y resquemor que es aprovechado por grupos organizados para denunciar las desigualdades sociales y los fallos de un sistema multicultural fracasado.
Pero ¿qué diferencia a Francia y España en cuanto a su modelo de convivencia?
Ceuta constituye una "ciudad multicultural" donde el 57% de su población es de origen sociocultural cristiano y el 42,6% de origen sociocultural musulmán. El resto de la población lo componen las minorías hebrea, hindú y gitana.
En Melilla, la situación es similar, aunque la proporción de población musulmana (nacionales y extranjeros) es ligeramente superior a la registrada en Ceuta, alcanzado el 51,2% del total de población residente.
En sociedades multiculturales, como es el caso de las Ciudades Autónomas, son "frágiles" y requieren "medidas extremadamente cuidadosas para prevenir la fractura de su estabilidad":
Ceuta y Melilla son "modelos ejemplares".¡ estas ciudades multiculturales son, ante todo, parte del espacio español y europeo, donde se garantizan los derechos amparados por la ley. Además, se enmarcan en los valores y derechos que representa la Unión Europea. Quizás esa es la clave: respetar sus culturas de origen.
En Francia, eso no es así, porque el modelo republicano obliga a mimetizarse con los franceses e impide llevar cualquier simbolo religioso en lugares públicos y luego, la falta a la autoridad.
And we have seen that, when a similar tragedy occurs, social networks become a hotbed of hatred and resentment that is used by organized groups to denounce social inequalities and the failures of a failed multicultural system.
But what is the difference between France and Spain in terms of their coexistence model?
Ceuta is a "multicultural city" where 57% of its population is of Christian sociocultural origin and 42.6% of Muslim sociocultural origin. The rest of the population is made up of the Jewish, Hindu and Gypsy minorities.
In Melilla, the situation is similar, although the proportion of the Muslim population (nationals and foreigners) is slightly higher than that registered in Ceuta, reaching 51.2% of the total resident population.
In multicultural societies, such as the Autonomous Cities, they are "fragile" and require "extremely careful measures to prevent their stability from breaking":
Ceuta and Melilla are "exemplary models". These multicultural cities are, above all, part of the Spanish and European space, where the rights protected by law are guaranteed. In addition, they are framed in the values and rights that the European Union represents. Perhaps that is the key: respect their cultures of origin.
In France, this is not the case, because the republican model forces you to blend in with the French and prevents you from wearing any religious symbol in public places and then, lack of authority.
Und wir haben gesehen, dass soziale Netzwerke bei einer ähnlichen Tragödie zu einem Nährboden für Hass und Groll werden, der von organisierten Gruppen genutzt wird, um soziale Ungleichheiten und das Versagen eines gescheiterten multikulturellen Systems anzuprangern.
Doch worin besteht der Unterschied zwischen Frankreich und Spanien hinsichtlich ihres Koexistenzmodells?
Ceuta ist eine „multikulturelle Stadt“, in der 57 % der Bevölkerung christlichen soziokulturellen Ursprungs und 42,6 % muslimischen soziokulturellen Ursprungs sind. Der Rest der Bevölkerung besteht aus jüdischen, hinduistischen und Zigeuner-Minderheiten.
In Melilla ist die Situation ähnlich, obwohl der Anteil der muslimischen Bevölkerung (Inländer und Ausländer) etwas höher ist als in Ceuta und 51,2 % der gesamten Wohnbevölkerung beträgt.
In multikulturellen Gesellschaften wie den Autonomen Städten seien sie „fragil“ und erforderten „äußerst sorgfältige Maßnahmen, um zu verhindern, dass ihre Stabilität bricht“:
Ceuta und Melilla seien „vorbildliche Modelle“. Diese multikulturellen Städte sind vor allem Teil des spanischen und europäischen Raums, in dem die gesetzlich geschützten Rechte garantiert sind. Darüber hinaus sind sie in den Werten und Rechten verankert, die die Europäische Union vertritt. Vielleicht ist das der Schlüssel: Respekt vor der Herkunftskultur.
In Frankreich ist dies nicht der Fall, da das republikanische Modell dazu zwingt, sich unter die Franzosen zu mischen und daran gehindert wird, an öffentlichen Orten religiöse Symbole zu tragen, was wiederum zu einem Mangel an Autorität führt.
Et nous avons vu que, lorsqu'un drame similaire se produit, les réseaux sociaux deviennent un foyer de haine et de ressentiment qui est utilisé par des groupes organisés pour dénoncer les inégalités sociales et les défaillances d'un système multiculturel défaillant.
Mais quelle est la différence entre la France et l'Espagne en termes de modèle de coexistence ?
Ceuta est une "ville multiculturelle" où 57% de sa population est d'origine socioculturelle chrétienne et 42,6% d'origine socioculturelle musulmane. Le reste de la population est composé des minorités juive, hindoue et tsigane.
À Melilla, la situation est similaire, bien que la proportion de la population musulmane (ressortissants et étrangers) soit légèrement supérieure à celle enregistrée à Ceuta, atteignant 51,2 % de la population résidente totale.
Dans les sociétés multiculturelles, comme les Cités autonomes, elles sont « fragiles » et nécessitent « des mesures extrêmement prudentes pour éviter que leur stabilité ne se brise » :
Ceuta et Melilla sont des "modèles exemplaires". Ces villes multiculturelles font avant tout partie de l'espace espagnol et européen, où les droits protégés par la loi sont garantis. En outre, ils sont encadrés par les valeurs et les droits que représente l'Union européenne. C'est peut-être la clé : respecter leurs cultures d'origine.
En France, ce n'est pas le cas, car le modèle républicain vous oblige à vous fondre dans les Français et vous interdit de porter tout signe religieux dans les lieux publics et donc, manque d'autorité.
وقد رأينا أنه عندما تحدث مأساة مماثلة ، تصبح الشبكات الاجتماعية بؤرة للكراهية والاستياء التي تستخدمها الجماعات المنظمة للتنديد بعدم المساواة الاجتماعية وإخفاقات نظام متعدد الثقافات فاشل.
لكن ما هو الفرق بين فرنسا وإسبانيا من حيث نموذج التعايش بينهما؟
سبتة هي "مدينة متعددة الثقافات" حيث 57٪ من سكانها من أصل اجتماعي ثقافي مسيحي و 42.6٪ من أصل اجتماعي ثقافي مسلم. ويتألف باقي السكان من الأقليات اليهودية والهندوسية والغجر.
الوضع في مليلية مشابه ، على الرغم من أن نسبة السكان المسلمين (المواطنين والأجانب) أعلى قليلاً من تلك المسجلة في سبتة ، حيث وصلت إلى 51.2٪ من إجمالي السكان المقيمين.
في المجتمعات متعددة الثقافات ، مثل المدن المتمتعة بالحكم الذاتي ، تكون هذه المدن "هشة" وتتطلب "تدابير شديدة الحذر لمنع استقرارها من الانهيار":
إن سبتة ومليلية "نموذجان مثاليان". تعد هذه المدن متعددة الثقافات ، قبل كل شيء ، جزءًا من الفضاء الإسباني والأوروبي ، حيث يتم ضمان الحقوق التي يحميها القانون. بالإضافة إلى ذلك ، تم تأطيرها في القيم والحقوق التي يمثلها الاتحاد الأوروبي. ربما يكون هذا هو المفتاح: احترام ثقافاتهم الأصلية.
ليس هذا هو الحال في فرنسا ، لأن النموذج الجمهوري يجبرك على الاندماج مع الفرنسيين ويمنعك من ارتداء أي رمز ديني في الأماكن العامة ومن ثم انعدام السلطة.
Widzieliśmy, że gdy dochodzi do podobnej tragedii, sieci społecznościowe stają się siedliskiem nienawiści i urazy, które są wykorzystywane przez zorganizowane grupy do potępiania nierówności społecznych i niepowodzeń nieudanego systemu wielokulturowego.
Ale jaka jest różnica między Francją a Hiszpanią pod względem ich modelu współistnienia?
Ceuta to „wielokulturowe miasto”, w którym 57% ludności ma chrześcijańskie pochodzenie społeczno-kulturowe, a 42,6% muzułmańskie pochodzenie społeczno-kulturowe. Pozostałą część ludności stanowią mniejszości żydowska, hinduska i cygańska.
W Melilli sytuacja jest podobna, chociaż odsetek ludności muzułmańskiej (obywateli i obcokrajowcy) jest nieco wyższy niż w Ceucie i wynosi 51,2% ogółu mieszkańców.
W społeczeństwach wielokulturowych, takich jak miasta autonomiczne, są one „kruche” i wymagają „wyjątkowo ostrożnych środków, aby zapobiec załamaniu się ich stabilności”:
Ceuta i Melilla to „wzorowe modele”. Te wielokulturowe miasta są przede wszystkim częścią przestrzeni hiszpańskiej i europejskiej, w której zagwarantowane są chronione prawem prawa. Ponadto są one ujęte w wartości i prawa, które reprezentuje Unia Europejska. Być może to jest klucz: szanuj ich kultury pochodzenia.
We Francji tak nie jest, ponieważ model republikański zmusza do wtapiania się w Francuzów i uniemożliwia noszenie jakichkolwiek symboli religijnych w miejscach publicznych, a co za tym idzie brak autorytetu.
Widzieliśmy, że gdy dochodzi do podobnej tragedii, sieci społecznościowe stają się siedliskiem nienawiści i urazy, które są wykorzystywane przez zorganizowane grupy do potępiania nierówności społecznych i niepowodzeń nieudanego systemu wielokulturowego.
Ale jaka jest różnica między Francją a Hiszpanią pod względem ich modelu współistnienia?
Ceuta to „wielokulturowe miasto”, w którym 57% ludności ma chrześcijańskie pochodzenie społeczno-kulturowe, a 42,6% muzułmańskie pochodzenie społeczno-kulturowe. Pozostałą część ludności stanowią mniejszości żydowska, hinduska i cygańska.
W Melilli sytuacja jest podobna, chociaż odsetek ludności muzułmańskiej (obywateli i obcokrajowcy) jest nieco wyższy niż w Ceucie i wynosi 51,2% ogółu mieszkańców.
W społeczeństwach wielokulturowych, takich jak miasta autonomiczne, są one „kruche” i wymagają „wyjątkowo ostrożnych środków, aby zapobiec załamaniu się ich stabilności”:
Ceuta i Melilla to „wzorowe modele”. Te wielokulturowe miasta są przede wszystkim częścią przestrzeni hiszpańskiej i europejskiej, w której zagwarantowane są chronione prawem prawa. Ponadto są one ujęte w wartości i prawa, które reprezentuje Unia Europejska. Być może to jest klucz: szanuj ich kultury pochodzenia.
We Francji tak nie jest, ponieważ model republikański zmusza do wtapiania się w Francuzów i uniemożliwia noszenie jakichkolwiek symboli religijnych w miejscach publicznych, a co za tym idzie brak autorytetu.
וראינו שכאשר מתרחשת טרגדיה דומה, הרשתות החברתיות הופכות למוקד של שנאה וטינה המשמשת קבוצות מאורגנות כדי להוקיע את אי השוויון החברתי ואת כישלונותיה של מערכת רב-תרבותית כושלת.
אבל מה ההבדל בין צרפת לספרד מבחינת מודל הדו-קיום שלהן?
סאוטה היא "עיר רב-תרבותית" שבה 57% מאוכלוסייתה הם ממוצא סוציו-תרבותי נוצרי ו-42.6% ממוצא סוציו-תרבותי מוסלמי. שאר האוכלוסייה מורכבת מהמיעוט היהודי, ההינדי והצועני.
במלילה המצב דומה, אם כי שיעור האוכלוסייה המוסלמית (אזרחים וזרים) גבוה במעט מזה הרשום בסאוטה, ומגיע ל-51.2% מכלל אוכלוסיית התושבים.
בחברות רב-תרבותיות, כמו הערים האוטונומיות, הן "שבירות" ודורשות "אמצעים זהירים ביותר כדי למנוע מהיציבות שלהן להישבר":
סאוטה ומלילה הן "דוגמניות למופת". הערים הרב-תרבותיות הללו הן, מעל הכל, חלק מהמרחב הספרדי והאירופי, שבו מובטחות הזכויות המוגנות בחוק. בנוסף, הם ממוסגרים בערכים ובזכויות שהאיחוד האירופי מייצג. אולי זה המפתח: כבד את תרבויות המוצא שלהם.
בצרפת זה לא המצב, כי המודל הרפובליקאי מאלץ אותך להתמזג עם הצרפתים ומונע ממך לענוד כל סמל דתי במקומות ציבוריים ואז, חוסר סמכות.
És láttuk, hogy amikor egy hasonló tragédia megtörténik, a közösségi hálózatok a gyűlölet és a harag melegágyává válnak, amelyet a szervezett csoportok arra használnak, hogy elítéljék a társadalmi egyenlőtlenségeket és a bukott multikulturális rendszer kudarcait.
De mi a különbség Franciaország és Spanyolország között az együttélési modelljüket tekintve?
Ceuta egy "multikulturális város", ahol lakosságának 57%-a keresztény szociokulturális származású, 42,6%-a pedig muszlim szociokulturális származású. A lakosság többi részét a zsidó, hindu és cigány kisebbség alkotja.
Melillában is hasonló a helyzet, bár a muszlim lakosság (állampolgárok és külföldiek) aránya valamivel magasabb, mint a Ceutában regisztráltak, és eléri a teljes lakónépesség 51,2%-át.
A multikulturális társadalmakban, például az autonóm városokban, ezek „törékenyek”, és „rendkívül körültekintő intézkedéseket igényelnek, hogy megakadályozzák stabilitásuk megtörését”:
Ceuta és Melilla „példamutató modellek”. Ezek a multikulturális városok mindenekelőtt a spanyol és európai tér részét képezik, ahol a törvény által védett jogok garantáltak. Emellett az Európai Unió által képviselt értékek és jogok keretei között szerepelnek. Talán ez a kulcs: tartsák tiszteletben származási kultúrájukat.
Franciaországban ez nem így van, mert a köztársasági modell arra kényszerít, hogy elvegyülj a franciákkal, és megakadályozza, hogy nyilvános helyeken bármilyen vallási jelképet viselj, majd tekintély hiányában.
PODCAST
Patricia López Muñoz
Técnico Superior en Animación Sociocultural
Técnico Especialista en Inmigración
Técnico Superior en Integración Social
